Aanpasbaar en volledig revalidatieprogramma
Een Amerikaanse groep beschrijft een gestandaardiseerd programma voor revalidatie van de bekkenbodemspieren bij patiënten met een disfunctie van de bekkenbodemspieren. Het programma omvat een constante diagnostische evaluatie om het therapeutische beleid continu dienovereenkomstig aan te passen.
Een disfunctie van de bekkenbodem veroorzaakt een slechte lediging van de blaas, seksuele stoornissen en anorectale problemen. Die symptomen kunnen samen voorkomen en maken het klinische beeld dan vrij complex. Vandaar het belang van een volledige diagnose en een geïntegreerde therapeutische aanpak. Revalidatie van de bekkenbodemspieren is een niet-invasief behandelingsprogramma dat gebaseerd is op cognitieve revalidatie en een wijziging en revalidatie van de bekkenbodem en alle daarmee samenhangende spieren.
Uitgebreide diagnose
De medische school van de University of Texas, Houston, VS, heeft een gesystematiseerd revalidatieprotocol opgesteld. Het protocol begint met een diagnostische fase: een gedetailleerde anamnese en lichamelijk onderzoek en evaluatie van de essentiële functies door manometrie en elektromyografie. De elektromyografie wordt uitgevoerd met een intravaginale of intrarectale sensor en oppervlakte-elektroden. De metingen worden in vier fasen geanalyseerd: de initiële rustfase (registratie in rust gedurende 60 sec.), de fase van snelle contractie (registratie van de elektrische activiteit gedurende vijf successieve contracties en relaxaties van de bekkenbodemspieren), de fase van tonische contractie en uithouding (activiteit van de spieren van de bekkenbodem en de buikwand gedurende vijf opeenvolgende contracties van 10 sec. telkens gevolgd door een rustfase van 10 sec.) en tot slot de late rustfase (registratie gedurende 60 sec. opnieuw in rust). Die evaluatie wordt in het begin van elke sessie herhaald.
Gesystematiseerde, maar aanpasbare therapeutische elementen
Daarna volgt de eigenlijke behandeling, die uit zes verschillende onderdelen kan bestaan:
? down-training: remming van hypertone spieren om de hoge rusttonus te verlagen
? isolatie van de accessoire spieren: identificatie en wijziging van geassocieerde spiergroepen om substitutie door die laatste uit te sluiten
? discriminatieve training: verbetering van de bewuste sensorische perceptie van veranderingen van de spanning en ontspanning van de spieren om te komen tot een betere bewuste controle van de contracties
? versterking van de bekkenbodemspieren om de rekrutering van de motorische spieren te verhogen
? uithoudingstraining: behoud van rekrutering van een geïsoleerde bekkenbodemspieren door langdurige contracties
? elektrische stimulering: om rekrutering van spieren en gecontroleerde vermoeidheid te faciliteren
Het programma voorziet acht tot tien sessies met een tussenpoos van een week samen met oefeningen thuis en een aanpassing van de levensgewoontes. Bij elke sessie kunnen meerdere therapeutische onderdelen worden gecombineerd. De keuze daarvan hangt uiteraard af van de resultaten van de evaluatie die in het begin en bij elke sessie wordt uitgevoerd.
Efficiënter
Volgens de Texaanse vorsers zorgt dat protocol voor een gestandaardiseerd diagnostisch en therapeutisch beleid bij disfunctie van de bekkenbodemspieren. Door een continue evaluatie van de bekkenbodem en aanpassing van de behandeling tijdens het klinische verloop van de bekkenbodemdisfunctie zou dat protocol weleens efficiënter kunnen zijn dan de klassieke technieken met biofeedback.