Diabetes Prevention Program levert waardevolle informatie
Zoals alle grote studies heeft een langetermijnfollow-up van het Diabetes Prevention Program gegevens opgeleverd die nu hun vruchten beginnen te dragen. Een van de vele voorbeelden ...
Het Diabetes Prevention Program of DPP is één van de allergrootste interventiestudies ooit over de preventie van type 2-diabetes. De studie werd uitgevoerd bij meer dan 3.500 mensen die een risico liepen om type 2-diabetes te krijgen. De studie heeft aangetoond dat een aanpassing van de levenswijze met onder meer regelmatige, voldoende intense en lange lichaamsbeweging de beste manier is om type 2-diabetes te voorkomen. De aanbeveling was 150 minuten matig intense tot intense lichaamsbeweging per week. Op het einde van de studie namen de proefpersonen die hun levenswijze hadden aangepast, meer lichaamsbeweging dan de proefpersonen in de metforminegroep of de placebogroep. Die evaluatie stoelde echter op vragenlijsten die de proefpersonen zelf hadden ingevuld. Die informatie dreigt dus nogal subjectief te zijn.
De resultaten die op het congres van de ADA dit jaar werden gepresenteerd, werden verkregen negen à tien jaar na het einde van de interventie en gingen over een staal van proefpersonen van de oorspronkelijke drie groepen die op lange termijn werden gevolgd (DPP Outcome Study). De 1.793 proefpersonen in de DPP Outcome Study kregen een accelerometer. Van 1.622 beschikten de onderzoekers over minstens vier dagen geldige registratie.
Een tiental jaar na de interventie namen de proefpersonen in de initiële groep nog altijd meer lichaamsbeweging dan de anderen hoewel ook de proefpersonen van de andere twee groepen de raad hadden gekregen om meer lichaamsbeweging te nemen. Deze keer werd het verschil echter objectief gedocumenteerd. Dit zijn bijzonder interessante bevindingen. Ze bewijzen dat als de patiënten goede gewoontes aankweken, ze die op termijn zullen volhouden, ook al vermindert de intensiteit in de loop van de tijd.
Het verschil in lichaamsbeweging tussen de drie groepen betrof evenwel mensen die geen diabetes hebben ontwikkeld. Bij de proefpersonen die diabetes hebben gekregen, werd geen verschil meer gezien. Een beetje alsof de goede gewoontes werden voortgezet om een bepaald doel te bereiken, namelijk diabetes voorkomen, en alsof alle goede voornemens werden opgeblazen zodra een diagnose van diabetes werd gesteld. Iets om over na te denken.