Insuline of GLP-1-analoog bij mislukken van orale antidiabetica? (SFD 2014)
Een studie die was geselecteerd voor discussie in de sessie "Coups de coeur du président du conseil scientifique de la SFD", heeft de effecten van die twee alternatieven onderzocht op het energieverbruik in rust en het respiratoire quotiënt (RQ), twee elementen die een rol spelen bij de gewichtsveranderingen als gevolg van de behandeling.
De studie werd uitgevoerd bij 67 type 2-diabetespatiënten die onvoldoende onder controle waren met orale antidiabetica. 28 patiënten kregen een insuline-injectie bij het slapengaan (insuline glargine of detemir), 23 een GLP-1-analoog (exenatide of liraglutide) en 16 alleen een dieet.
De respiratoire gasuitwisseling met bepaling van het energieverbruik in rust en het RQ met de vergelijking van Weir werd gemeten door indirecte calorimetrie op d0 (voor de eerste injectie van de testproducten), d1 en d2.
Tussen d0 en d2:
- verminderde het energieverbruik in rust significant bij de patiënten die werden behandeld met insuline. Het energieverbruik verminderde vanaf de eerste injectie en op d2 lag dat 9% lager, wat gepaard ging met een stijging van het RQ met 5%.
- Bij de patiënten die werden behandeld met een GLP-1-analoog, bleven die twee parameters stabiel.
- Bij de patiënten die alleen een dieet kregen, bleef het energieverbruik in rust stabiel en daalde het RQ.
De glykemiecontrole en de gewichtsevolutie werden na 3 maanden geanalyseerd bij 33 patiënten (insuline 16, GLP-1-analoog 12 en dieet 5).
Het HbA1c-gehalte daalde in dezelfde mate in de drie groepen.
Het gewicht steeg bij de patiënten in de insulinegroep (1,5 ± 4,3 kg) en daalde bij de patiënten die werden behandeld met een GLP-1-analoog (-2,8 ± 2,8 kg) of een dieet (-1,7 ± 2,8 kg) en die gewichtsveranderingen correleerden met vroege veranderingen van het energieverbruik in rust en het RQ. Met andere woorden, de vroege veranderingen van die twee parameters voorspellen de gewichtsevolutie na 3 maanden.
Bij de keuze van de behandeling bij type 2-diabetespatiënten die onvoldoende onder controle zijn met orale antidiabetica, moet dus ook rekening worden gehouden met de invloed ervan op het gewicht.