Metaboolsyndroom en prostaatafwijkingen
Een metaboolsyndroom is niet alleen gevaarlijk voor het hart, maar verhoogt ook het risico op prostaatkanker, zoals een groep uit Toronto heeft aangetoond.
Iedereen is het erover eens dat er een biologisch verband bestaat tussen het metaboolsyndroom en prostaatkanker. Maar er waren nog geen epidemiologische bewijzen. Een Canadese groep met onder meer prof. Alexandre Zlotta, die in België goed bekend is, heeft een studie uitgevoerd om het verband tussen beide te evalueren bij patiënten bij wie nog geen prostaatkanker was gediagnosticeerd en die werden verwezen voor een prostaatbiopsie in Toronto. Een metaboolsyndroom werd gedefinieerd als een combinatie van 3 van de volgende 5 factoren: obesitas, hypertensie, diabetes of gestoorde nuchtere glykemie, verhoogde LDL-cholesterolconcentratie en hypertriglyceridemie. De studie werd uitgevoerd om prostaatkanker te detecteren en om meer specifiek een klinisch significante prostaatkanker (gleasonscore ? 4, > 50% aantasting van één biopt of meer dan één op de drie biopsies positief) en intermediaire en hooggradige prostaatkanker te detecteren.
494 (22,1%) van de 2235 patiënten vertoonden een metaboolsyndroom. Op zichzelf ging geen enkel item van het syndroom gepaard met een hoger risico op ontwikkeling van prostaatkanker. Een metaboolsyndroom correleerde echter significant met een hogere waarschijnlijkheid van prostaatkanker, klinisch significante prostaatkanker en intermediaire of hooggradige prostaatkanker. Er werd een biologische gradiënt waargenomen tussen het aantal items van het metaboolsyndroom en het risico op prostaatkanker en de graad van de prostaatkanker (p < 0,001). Het risico op prostaatkanker in het algemeen, klinisch significante prostaatkanker en hooggradige prostaatkanker was respectievelijk 1,54, 1,56 en 1,56 keer hoger bij patiënten met een metaboolsyndroom. Hoewel het een retrospectieve studie betreft, menen de auteurs toch te mogen concluderen dat een metaboolsyndroom een risicofactor is voor ontwikkeling van prostaatkanker. Daarom zouden patiënten met een metaboolsyndroom moeten worden verwezen voor behandeling van dat syndroom en zouden ze goed moeten worden gevolgd op prostaatkanker.