Gebruiksvriendelijk model voor prognose van prostaatkanker
Aangezien hoog-risisco prostaatkanker een zeer heterogene ziekte is moeten duidelijke afspraken gemaakt worden over de definitie van subgroepen om de prognose en overlevingskansen beter te kunnen inschatten. Onderzoekers van de European Multicenter Prostate Cancer Clinical and Translational Research (EMPaCT) Groep rapporteerden in 'European Urology' over de ontwikkeling van een prognostisch model met 3 verschillende subgroepen.
De groep Europese onderzoekers gebruikte een combinatie van ongunstige risicofactoren om een prognostische model voor prostaatkankerspecifieke overleving te ontwikkelen. Voor deze retrospectieve multicentrische cohortstudie gebruikten ze de gegevens van 1360 consecutieve patiënten die via retropubische radicale prostatectomie met pelvische lymfadenectomie werden behandeld voor hoog-risico prostaatkanker in 8 Europese centra met hoog volume.
Om de prostaatkankerspecifieke overleving te voorspellen gebruikten ze twee Cox multivariabele regressiemodellen in functie van een dichotomie van een aantal voorspellende factoren zoals het klinische stadium ( 20 ng/ml).
Het eerste, uitgebreide, model omvatte alle 7 mogelijke combinaties van de risicofactoren. In het tweede, vereenvoudigde model werden 3 subgroepen gemaakt: een subgroep met een goede prognose (met slechts 1 hoogrisico factor, een tweede subgroep met een middelmatige prognose (PSA >20 ng/ml en stadium cT3-4), en een derde subgroep met een slechte prognose (GS 8-10 in combinatie met minstens één andere hoogrisico factor).
De accuraatheid in de voorspellingen van deze modellen werden vergeleken met elkaar. De schatting van de overleving en de pathologische uitkomst werden vergeleken tussen de 3 subgroepen.
Het vereenvoudigde model resulteerde in een R² van 33% met een 5-jarig oppervlak onder de curve (AUC) van 0,70. Deze resultaten zijn vergelijkbaar met de accuraatheid in de voorspellingen van het uitgebreide model waarbij een R² van 34% en een AUC van 0,71 werden bekomen.
De prostaatkankerspecifieke overleving over 5 en 10 jaar bedroegen 98,7% en 95,4%; 96,5% en 88,3%; 88,8% en 79,7% voor de subgroepen met een goede, middelmatige en slechte prognose (p = 0,0003).
Op vlak van algemene overleving, klinisch progressievrije overleving en histopathologische uitkomst stelden de onderzoeker een significante stapsgewijze verslechtering vast bij in functie van de prognose in de drie subgroepen.
Volgens de auteurs is dit dan ook 'een intuïtief en gebruiksvriendelijk stratiticatiesysteem om patiënten met een hoog-risico prostaatkanker in 3 prognostische groepen in te delen. Dit model is uitermate nuttig voor de hulpverlening en om beslissingen te nemen vooraleer de behandeling te starten.'