Om toch even over na te denken
Een kwalitatieve studie bij oudere patiënten met type 2-diabetes én nog een andere chronische ziekte toont aan dat de relatie tussen zorgverstrekkers en patiënten verre van ideaal is.
Uit gesprekken met 32 patiënten komt duidelijk naar voren dat de gezondheidswerkers niet ten volle beseffen met welke problemen type 2-diabetespatiënten te kampen hebben die nog andere chronische gezondheidsproblemen vertonen.
Veel patiënten hadden het gevoel dat de arts niet bereid was om hun diabetes aan te pakken samen met de andere gezondheidsproblemen. Ze vonden dat ze van de arts weinig steun en empathie kregen, wat sommigen zelfs toeschreven aan discriminatie op grond van de leeftijd. De artsen zouden ook te weinig rekening houden met de desiderata van de patiënten. De oudere type 2-diabetespatiënten met comorbiditeit zouden vooral graag hebben dat de artsen beter zouden luisteren en meer rekening zouden houden met hun wensen wat de behandeling betreft, vooral tijdens een ziekenhuisopname.
De onderzoekers herinneren er terecht aan dat een goede communicatie tussen zorgverstrekker en patiënt essentieel is voor een efficiënte behandeling en dat de patiënt voldoende informatie moet krijgen en zijn zeg moet krijgen bij de therapeutische beslissingen. Die twee elementen verhogen de tevredenheid en de therapietrouw van de patiënten. Uiteindelijk zal hun situatie op gezondheidsvlak daardoor verbeteren.
Waar wachten we nog op?