mGSTP1: binnenkort een nieuwe gevalideerde marker? (ASCO GU 2014)
Er zijn niet zoveel prognostische en voorspellende biomoleculaire markers van prostaatkanker. Een Australische studie biedt misschien uitzicht op een nieuwe marker.
Methylering van het DNA is de frequentste en waarschijnlijk vroegste afwijking bij de pathogenese van tumoren en met name prostaatkanker. Dat is dan ook een goede target voor diagnostische of prognostische tests of een behandeling. GSTP1 is een gen dat DNA herstelt. Bij hypermethylering wordt dat gen geïnactiveerd, wat de ontwikkeling van kanker in de hand werkt. Kate Lynette Mahon (Sydney, Australië) en medewerkers hebben de voorspellende waarde van de hoeveelheid gemethyleerd GSTP1 (mGSTP1) onderzocht.
Een eerste explorerende studie van 172 monsters van 34 patiënten heeft aangetoond aan dat de concentratie mGSTP1 kon worden bepaald uitgaande van vrij DNA in het plasma. Dat procedé bleek beter te zijn dan detectie van circulerende tumorcellen. Daarna werd een fase 1-studie uitgevoerd bij 75 patiënten met een CRPC van wie 89% chemotherapie had gekregen. De mediane follow-up bedroeg 16 maanden. Tijdens die follow-up zijn 51 patiënten (68%) gestorven. De mGSTP1-spiegel was hoger bij patiënten met een mGSTP1 met een gleasonscore van 9-10 dan bij patiënten met een lagere gleasonscore. In het begin van de studie correleerde het PSA-gehalte niet met de mGSTP1-spiegel. Hoe hoger de initiële mGSTP1-spiegel, des te hoger was de sterfte. Het overlijdensrisico was 4-maal hoger bij patiënten met een detecteerbaar mGSTP1. Een daling van de mGSTP1-spiegel na de eerste cyclus chemotherapie ging gepaard met een daling van de PSA-spiegel met 50%. In een tweede studie bij 51 patiënten had een verdwijnen van mGSTP1 in het plasma na de eerste cyclus van chemotherapie een voorspellende waarde wat een partiële respons en stabilisering van de ziekte betreft.
Momenteel loopt al een fase 3-studie, die hopelijk zal bevestigen dat mGSTP1 een biomarker van respons op de behandeling is.