Totale androgeensuppressie
Een totale androgeensuppressie is essentieel om de proliferatie te onderdrukken en de overleving bij prostaatkanker te verbeteren. Gewoonlijk geven we daarvoor een combinatie van een LH-RH-agonist en een antiandrogeen. Maar is dat genoeg?
Een groep uit Seattle heeft een gerandomiseerde studie uitgevoerd bij 35 patiënten die gedurende 3 maanden voor de prostatectomie op verschillende manieren werden behandeld. Het ging om patiënten met een klinisch plaatselijke kanker met een intermediair/hoog risico. De patiënten werden gerandomiseerd naar:
? gosereline + dutasteride,
? bicalutamide + dutasteride,
? bicalutamide + dutasteride + ketoconazol.
Patiënten die een LH-RH-agonist + bicalutamide kregen, vormden de controlegroep.
De dihydrotestosteronspiegel in de prostaat (primair eindpunt) was in alle interventiegroepen significant lager dan in de controlegroep (0,02 tot 0,04 versus 0,92 ng/g; p < 0,001). De laagste serumconcentraties van testosteron, androsteron en DHEA werden gemeten in de groep die een tritherapie kreeg.
Het aantal gevallen van volledige pathologische respons en van bijna volledige respons (residuele tumor ? 0,2 cm³) was ook hoger in die groep.
Androgeensuppressie, hoe volledig die ook moge zijn, interfereert echter maar matig met de signalisatiewegen die de androgeenreceptoren in kankerweefsel activeren, terwijl die wegen volledig geremd worden in gezonde zones.