Vraag het de patiënt
Door therapeutisch falen haalt circa 30 % van de diabetes type 2-patiënten de vooropgestelde glykemiewaarden niet. De vraag is hoe men die patiënten kan 'recupereren'?
Dokter Régis Radermecker (ULg) stelt vast dat bij de behandeling van patiënten met diabetes type 2 een aantal kenmerken, zowel qua glykemiewaarden als wat lipiden en hypertensie betreft, steeds weer terugkomen. Radermecker: "In een eerste fase zouden we de kenmerken van die populatie in kaart moeten brengen. Gaan ze vaak of niet vaak op raadpleging bij een hulpverlener? Volgen ze zelf hun behandeling op? Vaak is dat niet het geval. Het is dan van belang om te trachten te begrijpen waarom. Houdt dit verband met nevenwerkingen? Met de kostprijs van de behandeling?" In de diabetologie is het gebrek aan therapietrouw een groot probleem omdat het over patiënten gaat met multipele risicofactoren. Studies hebben aangetoond dat veel patiënten na een jaar behandeling hun hypolipemiërende middelen niet meer namen. De redenen waren divers: prijs, attitude, gebrek aan positieve aanmoediging, nevenwerkingen van de verschillende therapieën.
Positieve aanmoediging
Daarom is het volgens dokter Radermecker belangrijk om de patiënt op een positieve manier aan te moedigen. Dat kan gebeuren door samen met hem goede resultaten te analyseren zodat hij zich daarvan bewust is. Of door over te bereiken doelstellingen van gedachten te wisselen als ze niet bereikt worden. Met andere woorden, de door de patiënt verworven resultaten worden permanent in vraag gesteld, evenals de doelstellingen die de zieke en de arts zich stellen." Dokter Radermecker is van mening dat artsen hun patiënt niet vaak genoeg vragen wat zij van hen verwachten. Dat is nochtans primordiaal. De Luikse arts verwijst naar PANORAMA, een observationele studie over levenskwaliteit en tevredenheid in de behandeling van type 2-diabetici in Europa. Daaruit bleek dat het gros van de patiënten tevreden was over de behandeling. Een aanzienlijk deel bereikte de doelstellingen echter niet. 38 % van de patiënten haalde geen HbA1c inferieur aan 7 % 1. In die studie waren levensstijl, ongerustheid over mogelijke nevenwerkingen, en het risico op hypoglykemie hinderpalen voor een correcte behandeling.