Kan linagliptine de nierfunctie verbeteren bij hoog risico van diabetische nefropathie?
Uit een post-hocanalyse, die op het ADA-congres werd voorgesteld, bleek dat een behandeling met linagliptine de glykemiecontrole significant verbetert en de urinaire albumine-creatinineverhouding significant met een derde verlaagt bij patiënten met diabetes type 2 die een risico lopen op achteruitgang van de nierfunctie.
Patiënten met diabetes type 2 lopen een verhoogd risico van nieraantasting. Die laatste kan zich uiten in een progressieve albuminurie en kan evolueren naar nierinsufficiëntie. Tot nog toe kan dat risico zelfs met een optimale behandeling niet worden opgeheven. Linagliptine, een nieuwe DPP-4-remmer, blijkt in combinatie met telmisartan, een angiotensine II-receptorantagonist, de albuminurie te verlagen bij dieren met diabetes. Die hypothese moest dan nog bij de mens worden getoetst. Daarom heeft een Finse groep een post-hocanalyse uitgevoerd van een aantal vroegere studies.
Analyse van vier studies met linagliptine
De analyse werd uitgevoerd uitgaande van de gegevens van vier gerandomiseerde, dubbelblinde, placebogecontroleerde studies van 24 weken waarin de werkzaamheid van linagliptine (alleen of in combinatie) werd onderzocht bij in het totaal 227 patiënten met diabetes type 2 die bij de start van de studie een lichte albuminurie vertoonden en dus een hoog risico van achteruitgang van de nierfunctie liepen. De inclusiecriteria worden samengevat in tabel 1. Alle patiënten waren gestabiliseerd met een behandeling met linagliptine (monotherapie of in combinatie) en een remmer van het angiotensineconverterende enzym of een sartaan, de standaardbehandeling voor diabetische nefropathie. Het primaire eindpunt was het percentage verandering van de urinaire albumine-creatinineverhouding (waarmee de 24 uursalbuminurie kan worden geraamd ongeacht de concentratie van de urine). Het initiële HbA1c-gehalte was 8,2 % in de linagliptinegroep en 8,5 % in de placebogroep. De urinaire albumine-creatinineverhouding ( UACR of Urinary Albumin to Creatinin Ratio) was respectievelijk 76 en 78 mg/g.
Daling van de albuminurie met een derde
Bij die analyse werd aangetoond dat het HbA1c-gehalte na 24 weken na correctie voor de placebo in de linagliptinegroep gedaald was met 0,71 % (p<0,0001) en dat de albumine-creatinineverhouding met 33 % was gedaald (p<0,05). De bloeddruk en de nierfunctie veranderden niet tijdens de behandeling met linagliptine. De vraag rijst dan ook of linagliptine naast zijn effect op de glykemiecontrole geen nierbeschermende eigenschappen zou kunnen hebben. Dat wordt nu verder onderzocht.