Wat met beroepsgeheim ten overstaan van besmette verpleegkundige?
De nationale raad van de Orde geeft advies over de houding die u dient aan te nemen nadat bij een ziekenhuisverpleegkundige een positieve serologie voor hiv en HCV werd ontdekt.
In eerste instantie geeft u aan deze patiënt de nodige informatie over zijn gezondheidstoestand. Daarnaast dient u hem eveneens te wijzen op de noodzakelijke en concrete maatregelen die zijn vereist om te vermijden dat door hem verzorgde patiënten besmet zouden raken. Benadruk dat bij niet-naleving van deze maatregelen hij burgerlijk en strafrechtelijk aansprakelijk kan worden gesteld.
De bedrijfsarts kan een oplossing zoeken indien dat besmettingsrisico enkel kan worden vermeden door de persoon in kwestie een andere activiteit te laten uitvoeren. Was de besmetting het gevolg van een arbeidsongeval, dan heeft de tussenkomst van de bedrijfsarts ook als doel een herhaling van dergelijke ongevallen te voorkomen, luidt het advies.
Noodtoestand
Binnen een korte termijn (bijvoorbeeld twee weken) moet u de patiënt terugzien en hem vragen welke maatregelen hij heeft getroffen om besmetting te vermijden. Indien nodig stelt u hem hulp voor om de aanbevelingen na te leven.
Mocht blijken dat de verpleegkundige spontaan geen maatregelen heeft getroffen ter bescherming van de patiënten, dan moet u hem er attent op maken dat u het beroepsgeheim kan doorbreken, door bijvoorbeeld de bedrijfsarts te verwittigen als u denkt dat het om een noodtoestand gaat.
Als de patiënt zich bovendien niet meer op uw raadpleging aanbiedt of indien u oordeelt dat hij ondanks zijn beweringen niet de nodige beschermingsmaatregelen heeft getroffen, zal u in eer en geweten moeten beslissen of er al dan niet sprake is van een noodsituatie die een doorbreking van het medisch geheim kan rechtvaardigen.
Vestiging geval per geval bekijken
Vestiging
De Orde sprak zich verder uit over de vestiging van een arts na het beëindigen van een overeenkomst met een ziekenhuis, en na een stage bij een collega. In beide gevallen bevestigt de nationale raad het principe dat een arts zich niet mag vestigen in omstandigheden die indruisen tegen de medische deontologie, zoals het onrechtmatig onttrekken van cliënteel aan een collega. Algemene uniforme richtlijnen acht de Orde hier niet opportuun. Het komt de provinciale raad toe ieder specifiek geval te beoordelen, rekening houdend met de concrete omstandigheden.