Goede glycemiecontrole voorkomt hartfalen
Het positieve verband tussen HbA1c en het risico op hartfalen in een jonge patiëntenpopulatie met type 1-diabetes, wijst op een potentieel voor de preventie van hartfalen door een betere glycemiecontrole.
Een ondermaatse glycemiecontrole gaat gepaard met micro- en macrovasculaire complicaties bij type 1-diabetes. Of de glycemiecontrole ook verband houdt met hartfalen in deze populatie, was minder duidelijk. Marcus Lind (Universiteit van Gotheborg, Zweden) en collega's bestudeerden dit verband in een uitgebreide cohort van 20.985 patiten met type 1-diabetes (18-plussers met type 1-diabetes en zonder gekend hartfalen die waren opgenomen in het Zweeds nationaal diabetesregister tussen januari 1998 en december 2003). De mediane leeftijd bij aanvang van de studie bedroeg 38,6 jaar
Gedurende een mediane follow-up van negen jaar werd 3% van de patiten opgenomen in het ziekenhuis omwille van primaire of secundaire diagnose van hartfalen. De incidentie nam toe in functie van de HbA1c.
Na correctie voor leeftijd, geslacht, duur van de diabetes, cardiovasculaire risicofactoren, myocardinfarct en andere comorbiditeit, was het risico om hartfalen te ontwikkelen duidelijk hoger in de groep met een HbA1c van 10,5% of meer versus de groep met een HbA1c lager dan 6,5%.
Voorts nam het risico op hartfalen toe met de leeftijd en met de duur van de diabetes. Nog meer bevloedbare parameters die gepaard gingen met een hoger risico op hartfalen waren roken, een hoge systolische bloeddruk, en een hoge body mass index (BMI).
In een subgroep van ruim 18.000 patiten met gegevens over bloedlipiden, ging een hogere HDL-cholesterolwaarde gepaard met een lager risico op hartfalen. De onderzoekers vonden daarentegen geen verband met LDL-cholesterol.