Crisis in Westen bedreigt zorgtoegankelijkheid in derde wereld
In 2011 werd opnieuw vooruitgang geboekt in het streven naar een betere zorgtoegankelijkheid voor mensen in derdewereldlanden. Maar de crisis in het Westen dreigt tegelijk roet in het eten te gooien door te snoeien in de fondsen. Dat blijkt uit een rapport van Artsen zonder Grenzen, waaraan BMJ refereert.
In 2011 werd opnieuw vooruitgang geboekt in het streven naar een betere zorgtoegankelijkheid voor mensen in derdewereldlanden. Maar de crisis in het Westen dreigt tegelijk roet in het eten te gooien door te snoeien in de fondsen. Dat blijkt uit een rapport van Artsen zonder Grenzen, waaraan BMJ refereert.
Het rapport wijst er onder meer op dat in 2011 de tiende verjaardag werd gevierd van verschillende initiatieven die zonder twijfel hebben bijgedragen tot een betere toegankelijkheid in de derde wereld tot een kwaliteitsvolle en betaalbare zorg. Eén van die initiatieven was de ondertekening van de Doha Verklaring, waarin overheden de nood erkenden om gezondheid als prioriteit te stellen boven handel drijven, en zorgtoegankelijkheid als prioriteit boven intellectuele eigendomsrechten.
In 2011 was er ook de 10de verjaardag van de beslissing om een structuur in het leven te roepen die de strijd tegen 's werelds grootste killers - hiv/aids, tuberculose en malaria - zou financieren. Via het 'Global Fund' werden fenomenale bedragen verzameld om de strijd tegen deze aandoeningen aan te binden en mensenlevens te redden. Tien jaar later dreigt er echter een enorme terugval van fondsen nu een aantal donorlanden afhaakt, omwille van een eigen financiële crisis...
Tido von Schoen-Angerer, directeur 'Access to Medicine' campagne van Artsen zonder Grenzen, vertelde aan BMJ dat de klassieke donorlanden als gevolg van de recente financiële crisis moeten inspringen om de banken te redden en te vechten voor de eurozone waardoor hun bijdragen die nodig zijn om een verschil te maken in 'Global Health' kleiner dreigen te worden. Als gezondheid niet opnieuw een prioriteit wordt, zowel op politiek als financieel vlak, lijkt de toekomst wankel, aldus nog von Schoen-Angerer. De strijd voor een betere zorgtoegankelijkheid in de derde wereld is immers nog niet gewonnen.