Wat we zelf doen, doen we niet meer
Toen we het kabinet van - toen kersvers - Vlaams minister Caroline Gennez (Vooruit) bijna dag op dag twee jaar geleden vroegen waarom het woord 'Volksgezondheid' plots uit haar bevoegdheden werd geschrapt, luidde het kort dat 'Welzijn' of 'Volksgezondheid' een semantische kwestie was. Er moest verder geen aandacht aan worden besteed. Nochtans was het van 1999 geleden dat het woord niet in de titulatuur van de minister werd opgenomen. De afwezigheid van de term blijkt twee jaar later toch een voorbode geweest te zijn van de stiefmoederlijke behandeling van volksgezondheid door Gennez. De afgelopen twee jaar werd er puur op volksgezondheid weinig initiatief van haar waargenomen. Een mediasearch van de combinatie Gennez en huisarts leverde tot vier dagen geleden geen enkele hit op.
Daar kwam uiteraard verandering in toen uit een analyse van de septemberverklaring bleek dat Gennez 30 miljoen euro wil besparen door de Impulseo-steun aan huisartsen af te voeren. In haar ogen is het een welkom extraatje voor huisartsen, die wel moeten worden gekoesterd, maar niet noodzakelijk vanuit Vlaanderen verder ondersteund. Opmerkelijke woorden in tijden van huisartsentekorten en patiëntenstops, ook in Vlaanderen.
Eerst even een beetje geschiedenis. De oprichting van het Impulsfonds voor de huisartsgeneeskunde werd in het akkoord artsen-ziekenfondsen 2006-2007 afgesproken. Het eerste luik - Impulseo I, ging in oktober 2006 van start. Later volgden Impulseo II (vanaf 1 januari 2007) en Impulseo III (vanaf 1 april 2012). Die voerden respectievelijk steun in voor huisartsengroeperingen om een onthaal- of administratief medewerker in dienst te nemen en voor solohuisartsen om een telesecretariaat te gebruiken.
Door de zesde staatshervorming werd Impulseo op 1 juli 2014 overgedragen aan de deelstaten. Die beheren het na een overgangsfase volledig zelf vanaf 2015. Vlaanderen legt sinds 2023 vooral de nadruk op interdisciplinaire praktijkvoering en ondersteuning door een praktijkondersteuner of een praktijkverpleegkundige. De bedoeling was duidelijk: de administratieve belasting van de huisarts verminderen zodat hij of zij meer tijd kan besteden aan de patiënt die er nood aan heeft.
Dat komt door de beslissing van Gennez allemaal op de helling te staan. De vrees bestaat dat huisartsenpraktijken noodgedwongen ondersteunend personeel moeten laten gaan en opnieuw zelf deze taken op zich moeten nemen. Dat betekent wel dat er minder patiënten kunnen worden behandeld. De patiëntenstops zullen er alleen maar groter door worden. Een andere optie is het behouden van het ondersteunend personeel, dat dan betaald kan worden door uit de conventie te stappen en de patiënt meer aan te rekenen. Benieuwd of Gennez' partijgenoot, federaal minister van Volksgezondheid en Sociale Zaken Frank Vandenbroucke, hier zo blij van wordt. De factuur wordt naar hem doorgeschoven.
"Wat we zelf doen, doen we beter", wordt voormalig Vlaams minister-president Gaston Geens (CD&V) vaak foutief geciteerd. Eigenlijk zei hij: "Wij zullen moeten bewijzen dat wij wat we zelf doen, beter doen." Caroline Gennez geeft een nieuwe draai aan de uitspraak: "Wat we zelf doen, doen we niet meer."