Terug-naar-werkbeleid

Vandenbroucke lanceert vierde golf maatregelen

LANGDURIG ZIEKEN Als onderdeel van het begrotingsakkoord dat vorige week werd bereikt, lanceert minister van Sociale Zaken en Volksgezondheid Frank Vandenbroucke (Vooruit) een vierde golf aan maatregelen om langdurig zieken terug aan het werk te krijgen.

Filip Ceulemans

Met meer dan een half miljoen langdurig zieken lijkt België de ‘zieke man van Europa’ te zijn. Van bij de start van de regering-De Wever werd de aanpak van deze problematiek als één van de absolute prioriteiten van de regering naar voor geschoven. De voorbije maanden lanceerde minister van Sociale Zaken en Volksgezondheid Frank Vandenbroucke in drie golven een aantal maatregelen om langdurig zieken terug aan het werk te krijgen. In het begrotingsakkoord van vorige week is ook de vierde golf aan maatregelen opgenomen.

Deze vierde golf heeft drie prioriteiten: voorkomen van nieuwe instroom via preventie en vroegtijdige detectie, versterken van medische opvolging en jaarlijkse herbeoordeling en versnellen van re-integratie en responsabilisering van alle betrokkenen. De behandelend arts speelt in dit kader een belangrijke rol.

Herstelproces

“Mensen die uitvallen en naar hun arts stappen voor een ziektebriefje, is de eerste stap richting arbeidsongeschiktheid”, zegt Vandenbroucke. “Vanaf nu is dat ook de eerste stap binnen het proces om terug aan het werk te gaan. We verwachten namelijk van een arts dat hij niet alleen kijkt naar wat personen voor korte of lange termijn niet meer kunnen, maar ook naar wat deze mensen misschien nu of in de toekomst wel nog kunnen.” Vandenbroucke huldigt al langer dan vandaag het adagium dat werken deel kan uitmaken van het herstelproces. “Werk geeft structuur, zorgt voor sociale contacten en biedt financiële zekerheid.”

De minister verwacht van artsen dat ze correct omspringen met het voorschrijven van arbeidsongeschiktheid, dat ze chronische patiënten regelmatig opvolgen en terugkeer naar het werk meenemen in het behandel- en herstelproces. “Het RIZIV zal dit monitoren en aftoetsen aan richtlijnen die via datamining worden opgesteld.”

Juiste opvolging

In de derde golf van maatregelen werd gestipuleerd dat een ziektebriefje tijdens het eerste jaar van de arbeidsongeschiktheid voor een periode van maximaal drie maanden mag worden uitgeschreven. In deze vierde golf wordt dat nog verder aangescherpt. De maximale duur van een eerste attest bedraagt drie weken. Bij patiënten die langer dan één jaar afwezig zijn, wordt de arts opgedragen deze patiënt minstens eenmaal per jaar te zien voor een raadpleging. “Dit zorgt ervoor dat iedereen die thuis zit door ziekte, de juiste opvolging krijgt. Tijdens de afspraak kan de arts peilen naar hoe de patiënt zich voelt en kijken of deze persoon al dan niet (deeltijds) aan het werk kan gaan.”

Elk jaar maakt de arts een nieuw elektronisch getuigschrift arbeidsongeschiktheid op met daarin de diagnose, de verwachte duur van de afwezigheid en de eventuele mogelijkheden voor aangepast werk. Er komt dus een verplichte jaarlijkse vernieuwing van de aanvraag tot erkenning van (langdurige) arbeidsongeschiktheid. Wie deze aanvraag niet doet, verliest onherroepelijk zijn uitkering. De minister voorziet wel een aantal uitzonderingen voor bepaalde pathologieën die zonder twijfel een lange duur kennen of zeer ernstig zijn.

Vandenbroucke vindt het belangrijk dat er een zekere continuïteit zit in de opvolging van de langdurig zieke

Continuïteit

Vandenbroucke vindt het belangrijk dat er een zekere continuïteit zit in de opvolging van de langdurig zieke. “Daarom zullen enkel huisartsen met een GMD-relatie of specialisten de arbeidsongeschiktheid van een patiënt mogen voorschrijven, tenzij er sprake is van overmacht. Het spreekt voor zich dat ook enkel artsen met een volwaardig RIZIV-nummer arbeidsongeschiktheid zullen kunnen voorschrijven (geen 00-artsen).”

Vandenbroucke veegt de kritiek vanuit bepaalde hoek dat dit een extra kost betekent voor de patiënt resoluut van tafel. “Het jaarlijkse gesprek met de behandelende arts zal meestal geen bijkomende raadpleging betekenen. 90 tot 95% van de chronische patiënten bezoekt immers minstens eenmaal per jaar zijn behandelende arts. De hervorming vraagt vooral een extra focus tijdens deze consultatie: ook een mogelijke terugkeer naar werk moet besproken worden. Voor bepaalde aandoeningen bepalen we ook beter welke relevante medische info bezorgd moet worden. In het geval van een mentaal gezondheidsprobleem is dat bijvoorbeeld een verslag van een klinisch psycholoog of een psychiater, in het geval van bijvoorbeeld rugproblemen kan dat van een kinesist zijn.”