Behandeling van diabetische perifere neuropathische pijn
Diabetes is de belangrijkste oorzaak van perifere neuropathie. In bijna 50% van de gevallen veroorzaakt de neuropathie pijn, die negatieve invloed heeft op het functioneren, de slaap en de levenskwaliteit.
OPTION-DM is een Britse, multicentrische, gerandomiseerde dubbelblinde studie uitgevoerd bij patiënten met een diabetische perifere neuropathische pijn met een gemiddelde pijnscore ≥ 4 op een visuele analoge schaal van 0 tot 10. De patiënten werden in drie behandelingsgroepen ingedeeld:
• amitriptyline ± pregabaline (A-P),
• pregabaline ± amitriptyline (P-A),
• duloxetine ± pregabaline (D-P).
De patiënten kregen eerst één enkel geneesmiddel gedurende zes weken en daarna werd het tweede geneesmiddel eraan toegevoegd tot in het totaal 16 weken als de pijn onvoldoende was verlicht (gemiddelde pijnscore > 3), het gebruikelijke klinische beleid dus.
De geneesmiddelen werden altijd verhoogd tot de maximale dosering (A 75 mg/d, D 120 mg/d en P 600 mg/d) die door de patiënt werd verdragen. Het primaire eindpunt was het verschil in de gemiddelde pijnscore gedurende zeven dagen tussen week 1 en week 16 van de behandeling.
Van de 140 gerandomiseerde patiënten zijn er 130 de behandeling gestart (de geanalyseerde populatie). De gemiddelde pijnscore over zeven dagen is gedaald van gemiddeld 6,6 ± 1,5 naar 3,3 ± 1,8 na 16 weken. Er was geen significant verschil tussen de drie behandelingen. De gemiddelde pijnscore was meer gedaald bij de patiënten die een tweevoudige combinatietherapie kregen, dan bij de patiënten die één geneesmiddel kregen (met respectievelijk 1,0 en 0,2). Met de verschillende geneesmiddelen zijn de klassieke bijwerkingen opgetreden. De incidentie van duizeligheid was significant hoger met P-A, de incidentie van nausea was significant hoger met D-P en de incidentie van droge mond was significant hoger met A-P.
De drie schema's (mono- en tweevoudige combinatietherapie) waren dus even effectief. De tweevoudige combinatietherapieën werden goed verdragen en verbeterden de pijn bij de patiënten die onvoldoende onder controle waren met één enkel geneesmiddel. Alle details zijn te vinden in het artikel dat vrij en gratis toegankelijk is (https://doi.org/10.1016/S0140-6736(22)01472-6).
