Clustervorming en Plan Vandenbroucke als accelerators voor het bouwen van duurzame artsenassociaties
Ziekenhuisartsen zitten de laatste jaren in een veranderingstraject dat zich als langdurig én veelzijdig aankondigt. In deze veranderende context moeten associaties wendbaar blijven.
Clustering van ziekenhuizen: ingrijpend voor associaties
Associaties binnen een netwerkvorming hebben als eersten de effecten van verandering ervaren. Ze hebben historisch elk hun operationeel model, een eigen cultuur en samenwerkingsmodel, een focus en reputatie, en tot slot ook vaak een verschillend bottom-line inkomen per arts-vennoot.
Binnen die context van fundamentele verschillen, wordt gevraagd om binnen de nieuwe cluster voor elke campus specifieke rollen te definiëren, (hyper)specialisaties te alloceren aan specifieke artsen en/of een unieke campus. De convergentie van diensten vereist een doorspreken van alle afspraken zoals rond de wachtregeling, inloopregimes, kwaliteitsnormen, werkbelasting,...
Associaties die finaal moeten samengaan, hebben dus heel wat verschillen te overbruggen. Er moet een uniforme modus operandi gedefinieerd worden en voor alle artsen moet er tegenover een evenwaardige contributie een evenwaardige financiële verdienste staan.
Plan Vandenbroucke: ondergaan of anticiperen?
De externe impact van Plan Vandenbroucke is substantieel voor de werking en inkomsten van alle ziekenhuisartsen. Associaties kunnen maar beter vandaag beginnen met interne spanningen, onduidelijkheden of conservatisme in debat te brengen en doorspreken hoe een duurzame associatie kan gevormd worden die de verandering zal doorstaan. Klassieke carrièrepaden waarin elke vennoot gelijk landt, zonder evenwaardige contributie, zet de associatie onder spanning. Focus, diversiteit en streven naar evenwaardigheid in plaats van gelijkheid, zijn pertinente keuzes.
Hoe duurzame associaties opzetten?
Verandering is een opportuniteit en de determinant voor de toekomst. Succesvolle artsenassociaties voeren vandaag het intern debat over wat de drivers zijn van hun succes, zorgen voor financiële transparantie en laten zich strategisch coachen om verandering te anticiperen eerder dan te ondergaan. Hieronder belichten we vier bouwstenen die leiden tot duurzame associaties.
- Focus op het potentieel en belang van de totale associatie.
Gedateerde associatiecontracten hebben het vaak enkel over de interactie tussen de artsen. Duurzame associaties identificeren eerst de focusdomeinen, de financiële doelstelling en modus operandi voor de associatie. Vervolgens worden de competenties en diversiteit onder de artsen geïdentificeerd en passend ingezet om de ambities van de associatie waar te maken. - Evenwaardigheid
Oudere associatieovereenkomsten voorzien nog wel eens een steriele inloopregeling die eindigt met een "full partner" status onder een volkomen gelijkheid, niet in het minst op financieel vlak. Beter is voor elke rol in de associatie de verwachte performantie of inspanning te definiëren. Als elke arts vanuit zijn specifieke rol die performantie haalt, dan ervaren de vennoten onder elkaar een evenwaardigheid en eerlijkheid in hun financiële afspraken. Zelfs al hebben ze heel uiteenlopende taken. - Diversiteit
Associaties zijn heel divers samengesteld naar opleiding, specialisatie, visie op carrière, financiële verwachtingen, generaties en werkbelasting. Het is niet duurzaam om ieder vennoot "gelijke" te maken van een ander. Diversiteit gaat gepaard met de duidelijke bepaling van de verwachte contributie van elke vennoot. Voor een evenwaardige inspanning hoort dan ook een evenwaardige vergoeding. - Omarm verandering en disruptie
Tot slot, streef niet de status quo na, zowel intern onder vennoten als naar buiten toe. Associaties nemen best wat meer tijd om de toekomst in te schatten. Anticiperen versterkt de band onder vennoten en maakt de associatie klaar om op een duurzame wijze van veranderingen opportuniteiten te maken.
Meer Informatie:
Henk Hemelaere
hhemelaere@deloitte.com
+ 32 497 51 53 87
https://www2.deloitte.com/be/doktersassociaties