PCSK9-remmers en het cardiovasculaire risico
Monoklonale antistoffen tegen PCSK9 (Proprotein Convertase Subtilisin/Kexin type 9) verlagen de LDL-cholesterolconcentratie sterk en verbeteren de klinische prognose.
Een recente Cochrane Corner heeft de effecten van alirocumab en evolocumab op een samengesteld eindpunt van ernstige cardiovasculaire accidenten (MACE: dringende coronaire revascularisatie, instabiele angina pectoris, myocardinfarct, CVA en coronaire sterfte), de incidentie van myocardinfarct, de incidentie van CVA en de totale sterfte vergeleken. De vorsers zijn daarvoor uitgegaan van de gerandomiseerde, gecontroleerde studies van minstens 24 weken. In het totaal ging het om de gegevens van 60.997 patiënten (71% mannen, 83% blank). De meeste patiënten liepen een hoog risico (cardiovasculaire voorgeschiedenis of familiaire hypercholesterolemie).
Achttien studies van hoge kwaliteit hebben een PCSK9-remmer vergeleken met een placebo boven op een behandeling met een statine ± ezetimibe. Alirocumab en evolocumab boden een significante bescherming tegen alle onderzochte cardiovasculaire accidenten, maar enkel alirocumab had een gunstig effect op de totale sterfte. De odds ratio's van alirocumab en evolocumab in vergelijking met de placebo waren respectievelijk:
- - MACE: 0,87 en 0,84;
- - myocardinfarct: 0,86 en 0,72;
- - CVA: 0,73 en 0,79;
- - sterfte ongeacht de doodsoorzaak: 0,83 en 1,04.
Zes studies, alle van slechte kwaliteit, hebben PCSK9-remmers vergeleken met een statine ± ezetimibe. De odds ratio's verschilden enorm en de betrouwbaarheidsintervallen waren zeer breed zodat geen definitieve praktische conclusies konden worden getrokken.
Die meta-analyse bevestigt dus het nut van toevoeging van één van die twee PCSK9-remmers aan een behandeling met een statine ± ezetimibe, maar laat niet toe conclusies te trekken over het nut van vervanging van een statine ± ezetimibe door een PCSK9-remmer.
Naar JP Carter et al. Heart 2022 Jan; 108: 14-5. https://doi.org/10.1136/heartjnl-2021-319629