Lager cerebrovasculair risico bij mensen die veel vis eten
Franse vorsers hebben ontdekt dat frequenter vis eten gepaard gaat met een lager risico op cerebrovasculair lijden zoals CVA en dementie, vooral bij mensen van 65 tot 69 jaar. Dat wijst op een heilzaam effect op de gezondheid van de hersenbloedvaten nog voor er verschijnselen van hersenziekte optreden.
Vis is goed voor de gezondheid van het hart- en vaatstelsel en van de hersenen. De onderliggende mechanismen zijn echter nog niet ontrafeld, meer bepaald wat het effect van vis op subklinische hersenschade betreft.
Om de correlatie tussen visconsumptie en MRI-markers van cerebrovasculair lijden te evalueren, hebben vorsers van de Universiteit van Bordexu een grote transversale observationele studie uitgevoerd bij 1623 patiënten van de populatiestudie Three City Study, die het verband heeft onderzocht tussen vaatlijden en dementie. De studie is uitgevoerd bij mensen van minstens 65 jaar die in Dijon woonden en geen medische voorgeschiedenis hadden van CVA, hart- en vaataandoeningen of dementie. Bij MRI werd gezocht naar subklinische cerebrovasculaire letsels: hyperintense letsels in de witte stof, visuele detectie van subklinische infarcten en verwijde perivasculaire ruimtes.
De visconsumptie werd geëvalueerd met een vragenlijst. De proefpersonen werden in vier groepen ingedeeld naargelang van hun wekelijkse visconsumptie: minder dan één keer, ongeveer één keer, twee tot drie keer of minstens vier keer per week.
Bij de proefpersonen die minstens twee keer per week vis aten, was het gecombineerde niveau van markers van cerebrovasculair lijden lager dan bij de mensen die minder vis aten. Die correlatie was het sterkst bij de proefpersonen van 65-69 jaar, maar was niet meer significant bij 75-plussers. Dat wijst erop dat vis een heilzaam effect heeft op de gezondheid van de hersenbloedvaten nog voor er verschijnselen van hersenlijden optreden.
De correlatie is zeer significant. Ter vergelijking, in de jongere leeftijdsgroep had vis eten twee- tot driemaal per week een bijna even sterk effect (in omgekeerde zin) als hypertensie.
(referentie: Neurology, 3 november 2021, 10.1212/WNL.0000000000012916)