Covid-19: minder dan 1% herinfectie na een ernstige Covid-19
In zeldzame gevallen kan men inderdaad opnieuw met het sars-CoV-2 wordt geïnfecteerd, maar volgens een studie is het aantal gevallen van herinfectie na een ernstige Covid-19 lager dan 1%.
Veel vorsers stellen zich vragen over de kwaliteit en de duur van de immuunrespons na een sars-CoV-2-infectie en vragen zich af of men echt twee keer door het virus kan worden geïnfecteerd. Volgens een epidemiologisch onderzoek van de University of Missouri-Columbia blijkt dat bijzonder goed mee te vallen.
De vorsers hebben de gegevens geanalyseerd van 62 gezondheidsinstellingen in de Verenigde Staten tussen 1 december 2019 en 13 november 2020. In totaal ging het om 9119 patiënten die een ernstige Covid-19 hadden ontwikkeld.
Een herinfectie werd gedefinieerd als twee positieve tests meer dan 90 dagen na genezing van de eerste infectie bevestigd door minstens twee opeenvolgende negatieve tests.
Bij 63 patiënten (0,7%) werd een tweede infectie vastgesteld. De tijd tot herinfectie na een eerste positieve test was gemiddeld 116 dagen. Twee (3,2%) van de patiënten die opnieuw met het sars-CoV-2 waren geïnfecteerd, zijn overleden. Het risico was hoger bij niet-blanken dan bij blanken. Bij logistische-regressieanalyse correleerden astma en nicotineverslaving/roken met een hoger risico op herinfectie. "De 63 patiënten met een herinfectie vertoonden echter significant minder vaak een pneumonie, hartfalen en acute nierinsufficiëntie dan bij de eerste infectie", zegt Adnan I. Qureshi.
"Dit is een van de grootste studies die daarover zijn uitgevoerd in de Verenigde Staten. De belangrijke boodschappen zijn dat een nieuwe infectie met het sars-CoV-2 mogelijk is en dat de duur van de immuniteit die de eerste infectie opwekt, niet heel duidelijk is, maar dat die natuurlijke immuniteit voldoende sterk is tijdens de eerste maanden na de infectie om het risico op complicaties en overlijden sterk te verlagen", voegt prof. Qureshi eraan toe.
(referentie: Clinical Infectious Diseases, 25 april 2021, doi: 10.1093/cid/ciab345)