Niet genoeg slapen op middelbare en hogere leeftijd verhoogt het risico op dementie
Volgens een studie van Britse en Franse vormers correleert een slaaptijd van minder dan 6 uur per nacht met een hoger risico op dementie bij mensen van 50-60 jaar dan een 'normale' slaaptijd van 7 uur.
Jaarlijks worden in de hele wereld volgens de WGO bijna tien miljoen nieuwe gevallen van dementie, waaronder de ziekte van Alzheimer, gediagnosticeerd. Die mensen vertonen vaak slaapproblemen. Er zijn echter ook almaar meer aanwijzingen dat de slaapgewoontes voor het ontstaan van dementie kunnen bijdragen tot de ontwikkeling van de ziekte.
Séverine Sabia et coll. van het Inserm hebben de gegevens over de gezondheid geanalyseerd van 7959 Britten die sinds 1985 worden gevolgd in het kader van de Whitehall II-studie. De proefpersonen hebben hun slaaptijd tussen 1985 en 2016 zes keer gemeten. Zo hebben de vorsers informatie kunnen verkrijgen over de slaaptijd op de leeftijd van 50, 60 en 70 jaar. In 2012-2013 hebben circa 3900 proefpersonen een accelerometer gedragen om de bewegingen 's nachts te registreren en op grond daarvan werd dan gecontroleerd of dat klopte met de ramingen van de proefpersonen.
Tijdens de follow-up werden 521 gevallen van dementie gediagnosticeerd. Het risico op dementie was hoger bij de proefpersonen die op de leeftijd van 50 of 60 jaar zes uur of minder per nacht sliepen, dan bij de proefpersonen die een 'normale' slaap hadden van zeven uur. Het risico op dementie bleek 30% hoger te zijn bij de proefpersonen van 50-70 jaar die stelselmatig minder lang sliepen, ongeacht de sociaaldemografische en cardiometabole factoren, het gedrag en de geestelijke gezondheid.
Volgens die studies bestaat er een verband tussen een korte slaaptijd op middelbare en hogere leeftijd en een hoger risico op dementie bij het verouderen. Het is niet duidelijk of het al dan niet gaat om een oorzakelijk verband.
Verder onderzoek is wenselijk om na te gaan of een verbetering van de slaapgewoontes kan helpen dementie te voorkomen.
(referentie: Nature Communications, 20 april 2021, 10.1038/s41467-021-22354-2)