Afwijkingen van de microbiota door een onevenwichtige voeding werken diabetes in de hand

Volgens een nieuwe studie correleert een onevenwichtige voeding met een ontregeling van de intestinale microbiota, die zou kunnen bijdragen tot de pathogenese van type 2-diabetes. De vorsers hebben ontdekt dat die ontregeling gepaard gaat met de vorming van imidazolpropionaat, dat invloed kan hebben op de ontsteking en het metabolisme van de gastheer.
Volgens eerdere onderzoeken kunnen veranderingen in de samenstelling van de intestinale microbiota en een te hoge of te lage productie van bepaalde metabolieten, organische bestanddelen die door de darmbacteriën gegenereerd worden uit het voedsel, meespelen bij de pathogenese van type 2-diabetes.
In een studie correleerde een lagere hoeveelheid bacteriën die boterzuur produceren, met een hoger risico op diabetes. Boterzuur is een vetzuur, dat de gevoeligheid voor insuline verhoogt. Volgens andere studies geraakt het histidinemetabolisme ontregeld bij afwijkingen van de intestinale microbiota, waardoor de plasmaconcentratie van imidazolpropionaat stijgt. Histidine is een aminozuur dat voorkomt in veel voedingsmiddelen, en imidazolpropionaat blokkeert de werking van insuline en verhoogt zo het risico op type 2-diabetes.
Franse en Zweedse vorsers hebben dat bevestigd in een grote Europese cohorte (METACARDIS) van 1990 patiënten uit Frankrijk, Duitsland en Denemarken. De vorsers hebben opgemerkt dat de patiënten met prediabetes of type 2-diabetes inderdaad hogere serumconcentraties van imidazolpropionaat hadden en dat de intestinale microbiota van die mensen gekenmerkt werd door een significante depletie van bacteriën. Ze denken dat de afwijkingen van de intestinale microbiota toe te schrijven zijn aan een weinig evenwichtige voeding.
Ze pleiten dan ook voor een meer gevarieerde en evenwichtige voeding om de microbiota te verrijken. "Onze studie heeft ook therapeutische implicaties. We zouden bijvoorbeeld kunnen denken aan de ontwikkeling van geneesmiddelen die de synthese van bepaalde metabolieten zoals imidazolpropionaat beïnvloeden", voegt Karine Clément eraan toe.
(referentie: Nature Communications, 18 november 2020, doi: 10.1038/s41467-020-19589-w)