Diabetes: de body mass index is een sterkere risicofactor dan genetica
Volgens een Britse studie kan vermagering type 2-diabetes voorkomen of genezen. Omgekeerd correleert een hoge body mass index direct met een hoger risico op ontwikkeling van diabetes, veel meer dan een genetische aanleg.
Een groep van de Universiteit van Cambridge en de Universiteit van Milaan heeft onderzocht of een combinatie van een erfelijk risico en de BMI beter voorspelt welke mensen een hoger risico lopen type 2-diabetes te krijgen. Bij die risicopersonen zou het preventieve beleid dan kunnen worden geïntensiveerd.
De vorsers hebben de gegevens doorgenomen van 445 765 mensen die zijn geregistreerd in de UK Biobank (gemiddelde leeftijd 57,2 jaar, 54% vrouwen). Het erfelijke risico op diabetes werd geëvalueerd aan de hand van 6,9 miljoen genen. Bij inschrijving in de biobank werden de lichaamslengte en het gewicht gemeten om de BMI te berekenen.
De deelnemers werden in vijf groepen ingedeeld naargelang van het genetische risico op diabetes en ook in vijf groepen volgens de BMI. Ze werden gevolgd tot een gemiddelde leeftijd van 65,2 jaar. Tijdens die periode hebben 31 298 mensen type 2-diabetes gekregen.
Het risico op diabetes was elfmaal hoger bij de deelnemers in de groep met de hoogste BMI (gemiddeld 34,5 kg/m²) dan bij de deelnemers in de groep met de laagste BMI (gemiddeld 21,7 kg/m²). De groep met de hoogste BMI ontwikkelde vaker diabetes dan alle andere BMI-groepen ongeacht het genetische risico. "De BMI is een veel krachtigere risicofactor voor diabetes dan de genetische aanleg", concludeerde prof. Ference.
De wetenschappers hebben ook onderzocht of de waarschijnlijkheid van optreden van diabetes bij mensen met een hoge BMI nog meer steeg als ze gedurende lange tijd overgewicht hadden vertoond. Om die vraag te beantwoorden, hebben ze statistische methoden gebruikt. De tijd dat ze een hoge BMI hadden, bleek niet te correleren met het risico op diabetes.
"Dat wijst erop dat het risico op diabetes stijgt zodra een zekere BMI wordt overschreden, en verhoogd blijft ongeacht de duur van het overgewicht", concludeerde Brian Ference. De afbreekwaarde verschilt zeer waarschijnlijk van de ene mens tot de andere en zou concreet de BMI zijn waarbij de glykemie stijgt.
"De meeste gevallen van diabetes zouden kunnen worden vermeden door de BMI beneden de afbreekwaarde te houden waarbij de glykemie abnormaal wordt. Dat betekent ook dat de BMI en de glykemie regelmatig moeten worden gemeten om diabetes te voorkomen.
"Als iemand problemen met zijn glykemie begint te krijgen, moet hij een inspanning leveren om te vermageren", herhaalde prof. Ference. "Als je vermagert tijdens de eerste stadia als er nog geen blijvende schade is, zou de diabetes zelfs kunnen genezen."
(referentie:European Society of Cardiology, persmededeling, 31 augustus 2020)