Mensen die minder dromen, lopen een hoger risico op vroegtijdig overlijden
Een Amerikaanse transversale studie bewijst het belang van de paradoxale slaap. De totale sterfte ongeacht de doodsoorzaak, de cardiovasculaire sterfte en de niet met kanker samenhangende sterfte zijn hoger bij mensen die minder tijd doorbrengen in de REM-slaapfase.
"Eerdere studies hebben geleerd dat de duur van de slaap correleert met de sterfte, maar we wisten nog of de verschillende slaapfasen correleerden met het tijdstip van overlijden en de doodsoorzaak", legde Eileen B. Leary, hoofdauteur van de studie, uit.
Haar team van de Universiteit van Stanford heeft de slaapcycli geanalyseerd bij 2675 mannen (mediane leeftijd 76,3 jaar). De proefpersonen werden tussen december 2003 en maart 2005 gerekruteerd. In een eerste fase werden de nachten van de proefpersonen thuis geanalyseerd en daarna opnieuw gedurende vier dagen onder wetenschappelijk toezicht. De vorsers hebben ook de dossiers doorgenomen van 1375 mannen en vrouwen (mediane leeftijd 51,5 jaar) uit Wisconsin die hadden deelgenomen aan een studie die de invloed van slaapstoornissen en met name slaapapneu op de gezondheid gedurende 20,8 jaar heeft onderzocht. Alle deelnemers werden gedurende 4 jaar gevolgd.
De analyse werd gestart in mei 2018 en werd beëindigd in december 2019. De paradoxale of REM-slaap (REM = rapid eye movement), de fase waarin dromen en nachtmerries optreden, bleek het best te correleren met de totale sterfte ongeacht de doodsoorzaak.
In de eerste cohorte correleerde een verlies van 5% paradoxale slaap met een 13% hogere sterfte na correctie voor meerdere demografische, slaap- en gezondheidsvariabelen. De resultaten over de cardiovasculaire sterfte en andere doodsoorzaken waren vergelijkbaar. Die bevindingen werden bevestigd in de tweede cohorte.
"De paradoxale slaap blijkt een betrouwbare voorspeller van het overlijdensrisico te zijn en zou nog andere voorspellende gezondheidswaarden kunnen hebben", aldus Eileen B. Leary. "Strategieën om de REM-slaap te vrijwaren, kunnen invloed hebben op de klinische therapie en kunnen het overlijdensrisico verlagen, vooral bij volwassenen met < 15% REM. Meer onderzoek is echter vereist om die correlatie te ontrafelen."
(referentie: Jama Neurology, 6 juli 2020, doi: 10.1001/jamaneurol.2020.2108)