Een hoger cardiovasculair risico bij de brandweerlieden van 11 september
Volgens een nieuw epidemiologisch onderzoek (1) is de incidentie van hart- en vaataandoeningen hoger bij de brandweerlui die 's morgens meteen na de aanslag op het World Trade Center zijn opgeroepen, dan bij de brandweermannen die later hulp zijn komen bieden. Ook de duur van de interventie blijkt invloed te hebben op het cardiovasculaire risico.
De brandweerlui van de stad New York die hebben deelgenomen aan de reddingsoperaties van 11 september 2001, betalen 18 jaar na de aanslag daar nog altijd een zware tol voor.
Regelmatig verschijnen nieuwe studies, die informatie geven over de gevolgen voor de gezondheid op lange termijn: ziekten van het ademhalingsapparaat, posttraumatische stressstoornis en zelfs bepaalde kankers. In 2018 werd een mogelijk hoger risico op multipel myeloom aangetoond (2). Er is echter weinig onderzoek verricht naar de effecten op de cardiovasculaire gezondheid. En de weinige onderzoeken die werden uitgevoerd, hebben tegenstrijdige resultaten opgeleverd, vooral omdat ze gebaseerd zijn op vragenlijsten die door de proefpersonen zelf werden ingevuld.
In deze nieuwe studie hebben de vorsers 9796 overwegend (94%) blanke en niet-rokende (74%) brandweermannen uit New York die gemiddeld 40 jaar oud waren op het ogenblik van de feiten, gedurende 16 jaar gevolgd. De brandweermannen waren nog op de dag van de aanslagen en binnen twee weken na de aanslagen opgeroepen en werden er blootgesteld aan toxische rook en mogelijk gevaarlijke partikels.
De prevalentie van hartziekten werd berekend uitgaande van de medische dossiers, prospectieve onderzoeken en ondervragingen.
De vorsers hebben de brandweerlui in vier groepen ingedeeld: brandweerlui die aanwezig waren de ochtend van 11 september, brandweerlui die 's middags waren aangekomen, brandweerlui die op 12 september waren opgeroepen, en brandweerlui die tussen dag 3 en dag 14 na de aanslagen waren opgeroepen.
Eerste vaststelling: tijdens de follow-up van 16 jaar werden 489 primaire cardiovasculaire accidenten (myocardinfarct, CVA, instabiele angina pectoris, coronaire chirurgie, coronaire angioplastiek, overlijden als gevolg van een hart- en vaataandoening) geregistreerd.
Nog een andere vaststelling: na correctie voor de leeftijd was het risico op cardiovasculaire accidenten 16 jaar na de instorting van de torens 44% hoger bij de brandweermannen van groep 1 dan bij die van groep 3 en 4. De frequentie van cardiovasculaire accidenten was ook 30% hoger bij de brandweerlui die zes maanden of langer op ground zero hadden gewerkt, dan bij de brandweerlui die er minder dan zes maanden hadden gewerkt. Het verschil bleef significant ook na correctie voor verschillende cardiovasculaire risicofactoren zoals hypertensie, een hoge cholesterolconcentratie, diabetes en roken.
Dat wijst erop dat de gezondheidstoestand van mensen die worden blootgesteld aan een grote catastrofe, op lange termijn moet worden gevolgd, ook jaren na het gebeuren, verklaarde coauteur Rachel Zeig-Owens.
(referenties:
(1) Jama Network Open, 6 september 2019, doi:10.1001/jamanetworkopen.2019.9775
(2) Jama Oncology, juni 2018, doi:10.1001/jamaoncol.2018.0504, en doi: 10.1001/jamaoncol.2018.0509)
https://jamanetwork.com/journals/jamanetworkopen/fullarticle/2749446
https://jamanetwork.com/journals/jamaoncology/fullarticle/2678956
https://jamanetwork.com/journals/jamaoncology/fullarticle/2678962