Een betere levenskwaliteit na correctie van een neustussenschotdeviatie
Nederlandse vorsers bewijzen het nut van een septoplastiek. Patiënten die een septoplastiek ondergaan, ademen beter na chirurgie en hebben een betere levenskwaliteit dan patiënten die enkel medicatie krijgen.
Een neustussenschotdeviatie kan onaangename gevolgen hebben: chronische sinusitis, ademhalingsproblemen, snurken ... Bij volwassenen wordt zo'n neustussenschotdeviatie vaak chirurgisch gecorrigeerd door neus-keel-oorartsen. De resultaten worden over het algemeen als positief ervaren. Maar toch blijft er discussie bestaan over het nut van een septoplastiek, zelfs binnen de medische wereld. Er is inderdaad nog geen klinische studie uitgevoerd waarin een chirurgische correctie van de neustussenschotdeviatie werd vergeleken met een conservatieve behandeling.
Wetenschappers van de Radboud Universiteit hebben een open, multicentrische, pragmatische, gerandomiseerde, gecontroleerde studie uitgevoerd in 16 ziekenhuizen en twee universitaire ziekenhuiscentra in Nederland.
Tussen 2 september 2013 en 12 december 2016 hebben ze 203 volwassenen van 18 jaar of ouder gerandomiseerd naar een septoplastiek met of zonder chirurgische correctie van de neusschelpen of een medicamenteuze behandeling om de symptomen te verlichten (controlegroep). De studie werd uitgevoerd bij patiënten met een neusverstopping en een neustussenschotdeviatie bij wie een chirurgische correctie geïndiceerd was. De patiënten werden gevolgd 3, 6, 12 en 24 maanden na het starten van de behandeling.
Al na drie maanden was de levenskwaliteit aanzienlijk beter in de groep die een septoplastiek had ondergaan, dan in de controlegroep. Ze waren minder beperkt in hun dagelijkse leven door neusproblemen en de luchtstroom door de neus was toegenomen. Dat positieve effect werd ook na twee jaar teruggevonden. De chirurgisch behandelde patiënten klaagden minder van hun neus, waren minder verkouden, ademden en sliepen beter. Die positieve effecten waren maximaal na zes maanden en hielden aan tot het einde van de studie.
(referentie: The Lancet, 18 juni 2019, DOI: 10.1016/S0140-6736(19)30354-X)
https://www.thelancet.com/journals/lancet/article/PIIS0140-6736(19)30354-X/fulltext