Hartfalen en depressie
40-70% van de patiënten die in het ziekenhuis worden opgenomen wegens hartfalen, is depressief. Een depressie verhoogt de morbiditeit en de mortaliteit significant.
De HOPEFUL HEART-studie heeft het nut van een gelijktijdige behandeling van hartfalen en een daarmee samenhangende depressie geëvalueerd bij patiënten met hartfalen (gemiddelde leeftijd 64 jaar, 57% mannen), die medisch stabiel waren, een linkerventrikelejectiefractie ≤ 45% hadden (gemiddelde LVEF 28%) en zich bereid hadden verklaard om zich te laten onderzoeken op een depressie.
127 niet-depressieve patiënten en 629 depressieve patiënten werden gerandomiseerd naar drie behandelingsgroepen: een klassieke behandeling, een intensievere behandeling van enkel het hartfalen en een intensievere behandeling van het hartfalen én de depressie. De levenskwaliteit was significant slechter en de NYHA-klasse was hoger bij de depressieve patiënten dan bij de patiënten die niet depressief waren.
Een intensievere behandeling van het hartfalen én de depressie bleek significante invloed te hebben op de levenskwaliteit en de gemoedsstemming in vergelijking met een klassieke behandeling. De resultaten waren vergelijkbaar bij mannen en vrouwen. Een intensievere aanpak van het hartfalen én de depressie bleek echter geen significante invloed te hebben op het aantal nieuwe ziekenhuisopnames of de sterfte ongeacht de doodsoorzaak (evaluatie na 12 maanden, wat waarschijnlijk niet lang genoeg is om een effect op de morbiditeit en de sterfte te evalueren).
Er werd geen significante invloed op het verloop van het hartfalen vastgesteld, maar de patiënten konden hun probleem beter verdragen, wat toch al niet slecht is.
Naar de presentatie van Bruce L Rollman. ACC 2019.