CardioMEMS: sensor meet de druk in de longslagader
De CHAMPION-studie heeft aangetoond dat inplanting van een sensor die continu de druk in de longslagader meet, de behandeling van patiënten met hartfalen verbetert en het aantal ziekenhuisopnames verlaagt.
De auteurs hebben een prospectieve, multicentrische studie uitgevoerd bij 1.200 patiënten in NYHA-klasse 3 die tijdens het laatste jaar voor inclusie in de studie minstens één keer in het ziekenhuis waren opgenomen wegens hartfalen, om de waarde van die sensor in het reële leven te evalueren. De patiënten waren gemiddeld 69 jaar oud, 38% waren vrouwen en ze kregen een optimale behandeling (ACE-remmer of sartan en bètablokker). De diameter van de longslagader diende minstens 7 mm te bedragen (om de sensor te kunnen plaatsen). De oorzaak van het hartfalen was ischemie bij 41% van de patiënten. 53% van de patiënten had een linkerventrikelejectiefractie < 40% en 30% een LVEF > 50%. De gemiddelde wigdruk bij inplanting was 20 mmHg.
Tijdens de open studie dienden de patiënten regelmatig de bloeddruk door te geven die de sensor naar een beveiligde server stuurde. Die toonde dan de evolutie en op grond daarvan kon de behandeling snel en tijdig worden aangepast nog voor er klinische tekenen van hartdecompensatie verschenen.
Het primaire eindpunt was het aantal ziekenhuisopnames wegens hartfalen gedurende het eerste jaar na inplanting van de sensor in vergelijking met het aantal ziekenhuisopnames tijdens het laatste jaar voor inplanting.
De compliance voor het doorgeven van de gegevens was goed. De druk in de longslagader daalde mettertijd gestaag (wat wees op een betere controle) en dat ging gepaard met een significante daling van het aantal ziekenhuisopnames wegens hartfalen: van gemiddeld 1,24/jaar voor tot 0,52/jaar na inplanting, dus een daling met 58% (p < 0,0001). Het samengestelde eindpunt van ziekenhuisopname wegens hartfalen en overlijden daalde van 1,24 naar 0,69, een daling met 44% (p < 0,0001), en het aantal ziekenhuisopnames ongeacht de oorzaak daalde van 2,25 naar 1,61, een daling met 28% (p < 0,0001). De resultaten waren minstens even goed bij patiënten met hartfalen met een gevrijwaarde linkerventrikelejectiefractie (daling met 61%, p < 0,001) en waren vergelijkbaar in alle onderzochte subgroepen.
De veiligheid van het toestel was goed (slechts een geval van falen van de sensor tijdens de follow-up van een jaar).
Naar de presentatie van David Shavelle. ACC 2019.