Cardiovasculaire gezondheid en push-ups
Volgens een Amerikaanse studie zouden mannen die veel push-ups kunnen uitvoeren minder hart- en vaataandoeningen krijgen. Misschien kan dat uitmonden in een gratis, snelle, eenvoudige en betrouwbare voorspellende test.
Push-ups zouden dus niet alleen goed zijn om de spieren te ontwikkelen, maar zouden in de toekomst misschien nog voor andere doeleinden kunnen worden gebruikt.
De vorsers hebben de gegevens over de gezondheid doorgenomen van 1104 actieve mannelijke brandweerlui, die gemiddeld 39,6 jaar waren bij inclusie in de studie en een gemiddeld BMI van 28,7 kg/m² hadden. De gegevens dekken een periode van 10 jaar (van 1 januari 2000 tot 31 december 2010). In het begin van de studie en vervolgens periodiek tussen 2 februari 2000 en 12 november 2007, werd gekeken hoeveel push-ups de deelnemers konden uitvoeren en werd een inspanningsproef op een loopband uitgevoerd.
In tien jaar tijd zijn 37 cardiovasculaire accidenten geregistreerd, van wie 36 bij de mannen die in het begin van de studie niet meer dan 40 keer konden "pompen".
Het cardiovasculaire risico was 96% lager bij de brandweerlui die bij inclusie in de studie meer dan 40 keer konden pompen, dan bij de brandweerlui die hoogstens tien push-ups konden uitvoeren. Het vermogen om push-ups uit te voeren correleerde sterker met een lagere frequentie van cardiovasculaire accidenten dan het aerobe vermogen gemeten tijdens een submaximale inspanningstest op een loopband.
De auteurs preciseren evenwel dat de resultaten niet zomaar mogen worden doorgetrokken naar de hele bevolking aangezien hun onderzoek niet werd uitgevoerd bij vrouwen, kinderen, bejaarden of minder actieve mensen.
Grotere studies in meer gediversifieerde cohorten zijn wenselijk, maar prof. Justin Yang et coll. stellen toch al dat push-ups een gratis, snelle en eenvoudige test zijn, die bovendien betrouwbaarder is dan een inspanningsproef op een loopband om de functionele capaciteit en het risico op hart- en vaataandoeningen te evalueren.
(referentie: JAMA Network Open, 15 februari 2019, doi: 10.1001/jamanetworkopen.2018.8341)
https://jamanetwork.com/journals/jamanetworkopen/fullarticle/2724778