Vitamine D en auto-immune hepatitis
Volgens sommige studies is vitamine D-tekort prognostisch ongunstig bij patiënten met chronisch leverlijden. Een Canadese groep heeft dat onderzocht bij auto-immune hepatitis.
De auteurs hebben de frequentie van ernstige vitamine D-deficiëntie bepaald bij patiënten met een auto-immune hepatitis en ze hebben ook het verband onderzocht tussen vitamine D-tekort en de respons op de behandeling en het verband tussen de vitamine D-spiegel, de sterfte aan leverlijden en de noodzaak tot levertransplantatie.
De onderzoekers hebben de serumspiegel van vitamine D bepaald en leverweefsel onderzocht van 209 patiënten. Een ernstig vitamine D-tekort werd gedefinieerd als een serumspiegel < 25 nmol/l (10 ng/ml). Patiënten bij wie de transaminasen (AST/ALT) en de immunoglobuline G-spiegel niet normaal werden tijdens een klassieke immunosuppressieve behandeling, werden als non-responders beschouwd.
De gemiddelde vitamine D-spiegel was 60 ± 38 nmol/l (spreiding 3 tot 263 nmol/l) en 42 patiënten (20%) vertoonden een ernstig tekort.
Het percentage non-responders was hoger bij de patiënten met een ernstig vitamine D-tekort dan bij de patiënten zonder (59% versus 41%, p = 0,04).
Een ernstige vitamine D-deficiëntie correleerde ook met een hoger risico op ontwikkeling van cirrose (HR 3,40; 95% BI 1,30-8,87; p = 0,01) en overlijden als gevolg van een leverziekte of levertransplantatie (HR 5,26; 95% BI 1,54-18,0; p = 0,008). De prognose bleef minder goed bij patiënten met een persisterend ernstig vitamine D-tekort na toediening van vitamine D-supplementen.
Dat wijst erop dat een ernstig vitamine D-tekort een prognostische biomarker is bij auto-immune hepatitis.
M Ebadi et al. Aliment Pharmacol Ther. 2018 [Online gepubliceerd voor de papieren versie op 28 november]. https://onlinelibrary.wiley.com/doi/full/10.1111/apt.15029