Marc Colaes, huisarts
Ik studeerde af als doctor in de geneeskunde aan de KULeuven in 1973. Ik ben recent gepensioneerd en nu, op mijn 70 jaar, neem ik voor de eerste maal deel aan de gemeenteraadsverkiezingen in Antwerpen op de lijst van het Vlaams Belang. Uitgerekend in mei '68 zat ik in mijn tweede jaar en rond die periode werd mijn afkeer van het links gedachtegoed visceraal. Intussen is deze afkeer geëvolueerd naar zeg maar een politiek-sociaal Daltonisme: ik heb een bloedhekel aan rood en groen.
De maatschappij veranderde. Op maandag 13 september 2010 zag ik 34 mensen op consultatie onder wie dertien Belgen, acht Marokkanen, vier Tunesiërs, twee Ghanezen, één Azeri, één Iranees, één Somali, één Chinees, één Afghaan, één Syriër en één Rus. Ik had met deze mensen stuk voor stuk een goede relatie want ik ben goed ter tale en studeerde toch één jaar aan een Afrikaanse universiteit. Ik ben geen slechte mens en tegen een individu kan ik niets hebben, maar gaat een immigratie op deze schaal niet in tegen onze rechten als volk, zo vroeg ik mij af. Is 'samen-leven' nog mogelijk bij zo'n verscheidenheid?
Hoe sluit mijn keuze nu aan bij mijn beroep?
Als arts, zij het als huisarts, als urgentiearts, als tropenarts, stond ik altijd aan de kant van de mens in de verdrukking, de noodlijdende, de verliezer. Ik geef toe, om deze nobele doelstelling toe te dichten aan politici is enige gymnastiek vereist. Maar toch: ik sta aan de kant van wie zijn basisrecht op politieke participatie verloor ten gevolge van een cordon. Aan de kant van de mestkever.
En wat ga ik hoe realiseren?
Gezien het cordon is iedere vraag naar wat ik kan realiseren een vraag uit het ongerijmde. Maar als ik iets mag suggereren:
- Kan 'Muziek in de Wijk' niet af en toe plaats maken voor wat 'Stilte in de Wijk'?
- Geef de mooie brede lanen terug aan de automobilist, en breek de bloembakken en misplaatste ronde punten af op Linkeroever.
- Herzie uw relatie met huisvuilophaling: wie wil er nu een openbare dump van afval op 3 meter van zijn tuin? Dat druist in tegen mijn levenskwaliteit.
En maak het abonnement van De Lijn voor de senioren opnieuw gratis: er zijn andere manieren om de zaal 'de Roma' te sponsoren.