Slechte tijden voor een honderdjarige
Drie analyses van de ASPREE-studie (ASPirin in Reducing Events in the Elderly) plaatsen de preventieve reputatie van aspirine op de helling.
Australische en Amerikaanse vorsers hebben de ASPREE-studie uitgevoerd bij 70-plussers die niet in een instelling verbleven en die bij inclusie in de studie geen hart- en vaataandoening, dementie of handicap vertoonden. De proefpersonen werden gerandomiseerd naar maagsapresistente aspirine 100 mg/d (n = 9.525) of een placebo (n = 9.589).
De studie werd na een mediane follow-up van 4,7 jaar stopgezet nadat het comité had vastgesteld dat verdere toediening van aspirine geen gunstig effect zou hebben op het primaire eindpunt, een samengesteld eindpunt van overlijden ongeacht de doodsoorzaak, dementie of persisterende lichamelijke handicap. De incidentie van het primaire eindpunt was 21,5/1.000 patiëntjaren in de aspirinegroep en 21,2/1.000 patiëntjaren in de placebogroep: HR 1,01 (95% BI 0,92-1,11), p = 0,79.
De totale sterfte was hoger met aspirine: 12,7 versus 11,1 sterfgevallen/1.000 patiëntjaren (HR 1,14, 95% BI 1,01-1,29). Het verschil was toe te schrijven aan een hogere sterfte aan kanker: 6,7 versus 5,1 sterfgevallen/1.000 patiëntjaren (HR 1,31, 95% BI 1,10-1,56).
De incidentie van cardiovasculaire accidenten was iets lager in de aspirinegroep: 10,7 versus 11,3/1.000 patiëntjaren (HR 0,95, 95% BI 0,83-1,08), maar anderzijds was de incidentie van ernstige bloedingen significant hoger: 3,8% versus 2,8% (HR 1,38, 95% BI 1,18-1,62, p < 0,001).
We zullen dus toch twee keer moeten nadenken voor we aspirine in een lage dosering voorschrijven aan gezonde bejaarden.
McNeil JJ et al. N Engl J Med. 2018 Sep 16. [Online gepubliceerd voor de papieren versie] https://www.nejm.org/doi/full/10.1056/NEJMoa1800722, https://www.nejm.org/doi/full/10.1056/NEJMoa1803955, https://www.nejm.org/doi/full/10.1056/NEJMoa1805819