Ann-Marie Morel, longarts
Op 15 januari 1970 werd Ann-Marie Morel geboren in Antwerpen, als oudste dochter in een gezin van drie. In 2000 studeerde ze af als internist/pneumoloog, waarna ze onmiddellijk aan de slag ging in de Sint-Jozefkliniek Bornem (binnenkort AZ Rivierenland). Naast werkzaamheden in het ziekenhuis als longarts heeft dr. Morel ook een privépraktijk in Londerzeel.
Sinds 2000 woont de longarts in Puurs-Breendonk dat vanaf 2019 de nieuwe fusiegemeente Puurs-Sint-Amands wordt. In 2014 beëindigde ze de vierjaarse opleiding Psychotherapie in de Interactionele Vormgeving aan de Educatieve Academie te Berchem en startte ze een eigen psychotherapiepraktijk te Bornem. Ann-Marie Morel is meer dan 20 jaar gehuwd en trotse mama van twee tienerdochters.
"Mijn engagement in de gemeentepolitiek bestaat uit twee luiken. Als ziekenhuisarts werd ik al verschillende keren geconfronteerd met een fusieverhaal. Nu de gemeenten Puurs en Sint-Amands fuseren, wil ik mijn ervaring uit het ziekenhuis gebruiken om critici te overtuigen van de meerwaarde van deze schaalvergroting zonder afbreuk te doen aan de eigenheid van de verschillende deelgemeenten. Samen staan we zoveel sterker!"
"Als longarts en arts van het palliatief team behandel ik in mijn praktijk heel wat oncologiepatiënten en word ik vaak geconfronteerd met lijden en verdriet. Toen ik in 2011 mijn zus Marie-Rose en in 2013 mijn broer Christian aan kanker verloor, zat ik aan de andere kant van het doktersbureau, niet als behandelaar maar als naaste van de patiënt. Vanuit deze ervaring ontstond in Bornem de vzw A touch of Rose, ons psychosociaal oncologisch welzijnscentrum voor patiënten met kanker en hun familie. In een huiselijke omgeving vlakbij de Sint-Jozefkliniek bieden wij complementaire, ondersteunende therapieën aan - zonder enige subsidie maar louter gedragen door giften en acties van vele sympathisanten."
Het verder uitbouwen van integrale zorgverlening interesseert mij erg
"Het verder uitbouwen van integrale zorgverlening in de regio interesseert mij erg. Daarbij denk ik niet alleen aan extra zorg voor de patiënt, maar evenzeer voor zijn of haar huisarts én specialist, en voor de betrokken verpleegkundigen (ziekenhuis-, rusthuis- en thuisteams). Vaak wordt vergeten hoe belastend het dagelijks omgaan met leven en dood is, hoe zwaar sommige beslissingen wegen, hoe dit ook de thuissituatie van de hulpverlener beïnvloedt. 'Gedreven zorgen voor ons welzijn morgen', dat is wat mij drijft bij de gemeenteraadsverkiezingen."