Grondig debat - verslag NCAZ 25/6 door Roel Van Giel (AADM)
Roel Van Giel werd tijdens ons telefonisch gesprek wat afgeleid door zijn rol als jonge vader. Toch neemt hij ondertussen een duidelijk standpunt in over de praktijkpremie, de wachtposten en de medische verkiezingen.
Geïntegreerde praktijkpremie
Er is lang gepraat over de Geïntegreerde Praktijkpremie. Het dossier dat voorlag op de Nationale Commissie was niet afgewerkt. Het was onhaalbaar en daarom onaanvaardbaar. We hadden al een maand geleden een brief geschreven naar de voorzitter, Jo De Cock, om aan te dringen op een afwerking van het dossier. Het was al van in maart geleden dat de betreffende werkgroep een eerste voorstel had uitgewerkt.
Dokter Herwig Van Pottelbergh van het Kennisdomein ICT van Domus Medica heeft zelf een voorstel op papier gezet. Dat gaat vrijdag 29 juni in de werkgroep besproken worden.
Voor de geïntegreerde praktijkpremie van dit jaar zouden we vertrekken van dezelfde criteria als vorig jaar. Bij wijze van promotie willen we er enkele extra zaken aan toevoegen. Maar vooral zouden we dit jaar de premie willen gebruiken om een aantal zaken die mislopen eindelijk eens recht te trekken.
Zo is er nog altijd geen mogelijkheid om een fout met het eAttest - die gauw gemaakt is - te corrigeren. Bij een aanvraag voor een toestemming in hoofdstuk IV is het nog altijd niet mogelijk een addendum toe te voegen. Aan de betalingsoverzichten die je maandelijks van elk ziekenfonds krijgt met betrekking tot de GMD's, raakt niemand uit.
Het voorstel is dat, als die drie zaken tegen pakweg 1 oktober 2018 niet geregeld zijn, de huisartsen automatisch voor elk ervan automatisch een punt krijgen voor hun praktijkpremie.
Zo draaien we de zaken eens om. We gebruiken de praktijkpremie om de realisatie van een aantal punten te forceren. Voor enkele van die kwesties vragen we al jaren om een oplossing.
We hopen dat we daar in de werkgroep een consensus kunnen over krijgen.
De basis van het voorstel is dus dat de criteria dezelfde blijven als vorig jaar. Maar omdat de premie van dit jaar iets hoger kan uitvallen, willen de dat extra bedrag gebruiken om een aantal innoverende zaken te promoten. En ook om wat de druk op de ketel te verhogen om eindelijk een aantal zaken te realiseren.
Wachtposten: beleid centraliseren
Een aantal vragen van wachtposten werden voorgesteld. Die materies zitten te veel op de wip tussen de Nationale Commissie en het Begeleidingsplatform Wachtposten. Voor mij is het een beter idee om deze beslissingen te centraliseren in het Begeleidingsplatform. Naar mijn gevoel kunnen we daar meer vooruitgang boeken.
De beleidscel van minister De Block moet echt wel eens een paar knopen doorhakken. Op deze manier kan het echt niet doorgaan met het wachtpostenbeleid.
Het Begeleidingsplatform komt deze week voor de derde keer samen. De twee vorige vergaderingen gaven mij wel een positief gevoel. Maar nu zitten beslissingen te veel verspreid, in de Commissie en elders. We zouden ze beter in het platform samenbrengen. We hebben een duidelijk kader nodig om verder te kunnen werken.
De dossiers van de wachtposten van Leuven en van Turnhout tonen duidelijk de onderfinanciering aan. Men verwijst dan altijd naar het financieel kader voor 20109. Maar dat verhaal horen we al jaren. Er wordt altijd verwezen naar de nieuwe financiële regels die moeten worden uitgewerkt en die zaken moeten hervormen. Maar er gebeurt dan niets.
Het gaat om materies waar voor een stuk de FOD Volksgezondheid over bevoegd is, en voor een ander stuk het Riziv. Ik ben er voorstander van dat de hervorming van de wachtdienst, inclusief het financieel kader van de wachtposten, op het Begeleidingsplatform besproken wordt. Daar kun je op korte tijd wel iets bereiken. Het platform overbrugt ook de spreiding over de FOD Volksgezondheid en het Riziv.
Naar mijn gevoel vormt de beleidscel van de minister een remmende factor in het wachtpostenbeleid. Het tekent grote lijnen uit, maar als het concreter wordt zit het te veel vast aan ander zaken.
Als het hebt over samenwerkingsverbanden tussen wachtposten moet je het ook hebben over de ziekenhuisnetwerken. De problemen over financiering gaan eveneens over de financiering van spoeddiensten.
Als men blijft zeggen dat dat allemaal aparte dossiers zijn, raak je nergens. De beleidscel zal een standpunt moeten nemen.
De representatieve artsenvertegenwoordiging herbekijken?
De huidige procedure werkt niet. Zo kan het niet opnieuw.
De problemen met de verkiezingsprocedure waren natuurlijk ook een gespreksonderwerp - te meer omdat gebleken is dat sommige artsen nooit een token hebben gekregen. Momenteel kun je dat alleen maar betreuren - er is geen enkele oplossing voor te vinden.
De enige mogelijke conlusie is dan ook dat de huidige procedure gewoon niet werkt. Blijkbaar loopt er bij Bpost ook wel een en ander verkeerd. Uit deze verkiezingsperiode is wel een ding duidelijk gebleken: zo kan het niet meer opnieuw.
De lage opkomst zal zeker wel voor een stuk met al deze perikelen te maken hebben. Maar op de Commissie heb ik toch duidelijk naar voren gebracht dat er voor mij niet alleen een probleem is met de informatica en met de stemprocedure.
Al voor we konden gaan stemmenbleek al duidelijk dat er toch wel een bijzonder lage interesse bij de artsen voor de verkiezingen bestaat. We zullen ons daar de komende vier jaar toch eens over moeten buigen hoe dat komt. Hoe moeten de artsen vertegenwoordigd worden? Op welke manier kunnen we de representativiteit verhogen?
Hoe kunnen we artsen beter betrekken bij het overleg. Het fundamentele debat kunnen we niet uit de weg gaan.
Zoals Vincent Claes in zijn editorial in jullie krant schreef: de belangstelling voor het syndicalisme in het algemeen is de laatste jaren sterk gedaald. Dat is een factor die we niet mogen onderschatten. We moeten goed nadenken over hoe we daar in de toekomst mee moeten omgaan.
Ik weet er nu geen oplossing voor. Naar het zich laat aanzien zal de opkomst wel laag blijven. Dat mag men niet afdoen door enkel over de IT-problemen te gaan discussiëren. Men mag het fundamentele debat niet uit de weg gaan.
We moeten ons afvragen hoe we de artsen beter kunnen betrekken bij het overleg met de overheid. De verkiezingen zijn maar één moment - het probleem ligt veel breder.