Daadkrachtiger wachtpostenbeleid gevraagd - verslag NCAZ 25/06 door Reinier Hueting
Op het laatste nippertje wordt misschien toch nog een oplossing gevonden voor de geïntegreerde praktijkpremie 2018. Reinier Hueting licht ook nog het huidige beleid rond de huisartsenwachtposten door: een onvoldoende. Plus de lage opkomst voor de artsenverkiezingen en nog enkele ander punten.
Geïntegreerde praktijkpremie
Een belangrijk punt voor de huisartsen, waarop we al enkele malen hadden aangedrongen daar tijdig werk van te maken, is de geïntegreerde praktijkpremie. Vrijdagnamiddag kwam dan de nota van de Dienst bij ons toe, met de vraag om het voorstel te valideren tegen de vergadering van maandagavond.
De indicatoren voor de nieuwde premie had de werkgroep al in maart vastgelegd maar die kon de drempelwaarden niet bepalen. Ondertussen zijn we enkele maanden verder. We weten nu dat zaken waarvan we toen dachten dat ze door de softwarehuizen ontwikkeld zouden worden, dat niet zullen zijn. We weten dat bepaalde dingen niet werken of al eens uitvallen. Met andere woorden, de situatie is weer veranderd.
Als Kartel hebben we een brief gericht naar de voorzitter van de Commissie, Jo De Cock, dat we niet akkoord kunnen gaan met deze manier van werken. Zo een belangrijk onderwerp met zoveel invloed op de manier van werken en op het inkomen van een huisartsenpraktijk, dat kan niet in enkele e-mails worden afgehandeld.
We hebben dan ook nog een bijeenkomst van de werkgroep gevraagd. Wanneer het dossier van de geïntegreerde premie nog geregeld zou worden vóór 1 juli, zonder bijeenkomst van de werkgroep, stelden we voor dat de criteria voor 2017 gewoon gehandhaafd zouden blijven voor 2018. Die brief hebben we verstuurd op zondag.
Op maandag kwam er ook een brief van Bvas die stelde dat het voorstel niet rijp was, dat er nog te veel zaken vielen te discussiëren. Bvas stelde ook voor de criteria van 2017 te behouden. AADM stuurde geen nota, maar hun commentaar tijdens de vergadering ging in dezelfde richting.
Zij vonden dat er misschien wel ruimte was voor een paar nieuwe initiatieven, maar die moeten dan wel realistisch zijn. Ze willen geen initiatieven waarvoor de softwarehuizen nog iets moeten ondernemen. Anders zouden we aan iets beginnen waarvan we weten dat het toch niet gaat werken - en alleen maar frustratie zal veroorzaken.
Jo De Cock was niet te vinden voor het verlengen van de voorwaarden van 2017. In het lopende akkoord artsen-ziekenfondsen is de premie met 1.000 euro naar omhoog is gegaan. De premie optrekken en de voorwaarden van 2017 aanhouden, dat is niet logisch.
We zijn dan uiteindelijk tot een compromis gekomen dat vrijdag 29 juni toch nog een werkgroep samenkomt. Die zal het voorstel bestuderen om grotendeels de criteria van vorig jaar te behouden.
Om nog de 1.000 euro extra uit het akkoord binnen te halen, zou de huisarts dan de keuze kunnen maken uit een aantal projecten, met stuk voor stuk lage drempels. Gewoon om de mensen aan te moedigen toch iets nieuws te proberen. Maar als je bezig blijft zoals je bezig was, kun je op dezelfde premie rekenen als vorig jaar. Dat is voor Kartel het uiteindelijke doel.
Er komt nog een Nationale Commissie op 4 juli (die het voorstel kan bekrachtigen, nvdr). De meting begint wel al om 1 juli, maar van die enkele dagen zal het ook wel niet afhangen.
We laten de mensen doorwerken op dezelfde manier zonder criteria op te stellen over diensten toch niet werken. Meteen stimuleren we de artsen wel om met een aantal nieuwe mogelijkheden te verkennen. Voor Kartel mogen dat dan niet te veel zaken zijn en moeten de drempels laag liggen. En er mogen geen nieuwe softwaremodules voor nodig zijn, want dan loopt het toch weer mis.
Een aantal zaken worden ons al jaren beloofd: een duidelijk overzicht van de GMD-verrichtingen met name. De mogelijkheid om een e-Attest te herroepen, was ons ook beloofd. Met Hoofdstuk IV zijn er ook problemen die maar blijven aanslepen.
We zouden een bepaalde datum willen vooropzetten: als die punten dan nog niet opgelost zijn, krijgt iedere arts daarvoor automatisch een credit point. Zo zet je wat druk op de ketel. De huisartsen zijn het ook beu te blijven wachten.
De ziekenhuizen gingen niet direct steigeren. Ze beseffen ook dat dingen al meermaals zijn beloofd maar nog altijd niet zijn opgelost. Bijvoorbeeld, de voorlopige oplossing om een e-attest te herroepen via een webtoepassing was beloofd voor juni, maar is er nog altijd niet.
Wachtposten: dringend nieuwe financieringsregels nodig
Er kwamen op de Nationale Commissie een aantal dossiers van wachtposten ter sprake. Het is overduidelijk dat er een gedegen overleg moet komen over de standaardisering. Een aantal elementen voldoen duidelijk niet meer, zeker niet voor grote wachtposten.
Dat is al voldoende naar voren gebracht door voorzitters van wachtposten, onder meer in de medische pers. Het is ook aangekaart door Wachtposten Vlaanderen bij het Riziv.
Binnen enkele maanden moeten de nieuwe financieringsregels voor wachtposten rond zijn.
Maar het moet ook doordringen tot de Interadministratieve Cel (met vertegenwoordigers van de FOD Volksgezondheid en het Riziv, die nu het beleid over de wachtposten concdreet maakt, nvdr). En vooral tot de beleidscel van minister De Block. Anders blijven de probleem hangen en gebeurt er niets.
In een aantal dossier vragen grote wachtposten uitbreiding van hun budget, omdat ze dat nodig hebben. Daar kunnen we nu niet aan voldoen, omdat dat niet in de standaardisering zit, Maar we moeten wel eens vaststellen dat aanpassingen noodzakelijk zijn. Zodat nieuwe voorstellen kunnen worden gedaan voor het budget van volgend jaar.
Als dat geregeld raakt voor het budget voor 2019, kan dat eventueel ook al voor dit jaar worden toegepast. Zo staat dat in het akkoord. Daarom: binnen enkele maanden moeten we nu toch wel weten hoe we dat soort vragen moeten behandelen.
Er mag meer daadkracht worden verwacht van de Interadministratieve Cel. En het is nu al duidelijk dat het Begeleidingsplatform vrijblijvende adviezen mag geven maar geen concrete voorstellen kan doen. Dat zal toch anders moeten gaan werken.
Het Begeleidingsplatform mag alleen vage, vrijblijvende adviezen formeleren.
Het Begeleidingsplatform is al samengekomen - met een vertegenwoordiger uit elk artsensyndicaat, één van de ziekenfondsen, één van de ziekenhuizen en één van de spoedartsen. Ook de coördinator voor Vlaanderen en die voor Franstalig België worden uitgenodigd, indien nodig.
Concrete dossiers komen in de Interadministratieve Cel aan bod en gaan dan zonder tussenstap naar de Nationale Commissie. Dat betekent dat we in de Commissie weer moeten beslissen over een paar stoelen hier, en een onderzoekstafel daar. Het was eigenlijk juist de bedoeling dat te vermijden - dat dat soort zaken administratief werden afgehandeld.
Het Begeleidingsplatform mag alleen vage adviezen formuleren - niet toegespitst op concrete situaties in bepaalde steden of bepaalde wachtposten. Daar zal toch verandering in moeten komen.
Verkiezingen leggen pijnlijke dilemma's bloot
Dan hebben we nog gemediteerd over de verkiezingen, dat begint ook een saga te worden. Een heleboel mensen zijn boos omdat ze geen token hebben ontvangen. Er gebeuren rare dingen en niemand weet waaraan het ligt of wat daaraan kan gebeuren. Behalve dat duidelijk gebleken is dat Bpost geen betrouwbare dienst heeft.
Een paar honderd enveloppen zijn teruggekeerd naar het Riziv. Maar er zijn ook mensen die wel correct op de kieslijst staan en die toch geen envelop hebben ontvangen. Dat zijn de raarste dingen. Drie mensen wonen op hetzelfde adres. Twee mensen krijgen een brief en de derde niet.
Het probleem is dat we daar geen oplossing voor hebben. Je kunt niet iedereen die zegt geen token te hebben ontvangen zomaar een nieuw token toesturen. Dat schept de mogelijkheid tot fraude. Maar dat betekent dan ook dat je mensen in de kou laat staan die gemotiveerd zijn om te stemmen, en die niet kunnen stemmen. Daar hebben we geen oplossing voor.
Je kunt alleen maar hopen dat dat, voor de uitslag, de verdeling van de mensen die geen post ontvangen voor de syndicaten gelijk loopt. Voor de personen zelf is dat een bijzonder frustrerende toestand.
Sommige mensen ontvangen geen brief omdat ze niet in de kieslijst voorkomen, of met een foutief adres. Dan zegt de dienst dat die mensen de gelegenheid hebben gehad, de eerste maand, omdat te controleren. Dat is wel zo. Als je een procedure te zwaar maakt, moet je ook niet verwonderd zijn dat een groot gedeelte van de mensen afhaakt.
De cijfers over de deelname beloven totnutoe niet veel goeds. Daar heeft voor een stuk te maken met de technische moeilijkheden, maar niet alleen. We hebben van gedachten gewisseld hoe het komt dat mensen niet geïnteresseerd zijn in de beroepsverdediging - zich het belang niet realiseren. Waarom zijn zo bitter weinig mensen geïnteresseerd in de beslissingen over de nomenclatuur, over hun inkomen, maar ook over het beleid in het algemeen?
Sommige mensen suggereren om de verkiezingen te verplichten. Maar je hoopt op gemotiveerde kiezers. Veel artsen gaan toch ook stemmen voor de Orde van Geneesheren, hoewel hen dat ook niet zo na aan het hart ligt.
Met deze procedure kun je evenwel niet controleren of mensen al hebben gestemd - en je kunt geen tokens meer gaan uitdelen aan wie dat nog niet gedaan heeft. Dat zou wel kunnen als je kiezen verplicht maakt.
Ik vraag aan mensen: heb je gestemd? Ze reageren dat ze het hadden geprobeerd: "Gaat het dan weer?" vragen ze me. Een heleboel mensen die meteen de eerste dagen hadden gestemd, omdat het er anders toch niet meer van zou komen, of die hadden willen stemmen maar niet meer konden, stemmen uiteindelijk toch niet meer.
Maar daaraan de lage deelname alleen toeschrijven, is ook onzin. Het is overduidelijk dat er maar geringe interesse is. Dat is een spijtige zaak. De syndicaten hebben een reusachtige investering qua tijd en en finaciële middelen gedaan om de mensen aan te zetten hun stem uit te brengen. Ook de gespecialiseerde pers heeft het belang ervan in de verf gezet. Wat moet je nog meer doen om de interesse van de mensen te wekken? Ik ken het antwoord ook niet.
Andere punten
- Een stappenplan is besproken voor de vergoeding van de stagemeesters. Dat gaat over de omzetting van het groenboek in een witboek. Voorlopig is er een bedrag per stagemeester, onafhankelijk van het aantal artsen in opleiding. Maar geleidelijk wordt het systeem wel 'nominatief' en komt er een andere financiering waarin ook de huidige budgetten die de universitaire ziekenhuizen krijgen zullen worden verrekend.
- Pascal Meeuws presenteerde een rapport over de beeldvorming van de wervelkolom, die de aanzienlijke variabiliteit van gewest tot gewest aantoont: van gewone radiografieën, CT, MRI,... Soms gaat het om grote verschillen tussen Noord en Zuid, maar niet altijd. Ook de dichtheid van MRI-toestellen, bijvoorbeeld, biedt geen verklaring voor de verschillen. Er zijn geringe trends waarneembaar: een lichte afname van gewone radiografieën en van CT's, maar dan weer een lichte toename van MRI's. De beeldvorming van de wervelkolom vertoont nog geen dalende trend, maar naarmate er meer MRI's zijn wordt de bevolking wel minder blootgesteld aan ioniserende straling. Er kon ook worden vastgesteld of de beeldvorming op zichzelf stond, of onderdeel was van een serie of van een herhaling. Ook daar zie je grote verschillen. Hoewel je niets ziet wat dan als verklaring kan dienen. Dat punt vormde een inleiding op het dossier over de Spine Units.
- De ziekenfondsen hebben een voorstel geformuleerd om het GMD automatisch te verlengen, ook zonder patiëntencontact. Dat is een punt uit het akkoord Maar het voorstel werd pas uitgedeeld op de vergadering - daar heeft nog geen discussie over plaatsgevonden. Die is verwezen naar een werkgroep. Dezelfde werkgroep zal zich ook buigen over de mogelijkheid voor artsen om de derdebetalersregeling toe te passen voor patiënten met een GMD - nog een punt uit het akkoord.
De contracten van de zorgtrajecten moesten herbekeken worden. Het honorarium voor de nefrologen wordt niet meer betaald als de patiënt in dialyse gaat. De vraag was dan: wat met patiënten die even in dialyse gaan en dan weer chronisch worden. Die mensen zitten niet in een conventie voor dialyse en ze hebben het zorgtraject juist wel nodig. Daar werd een praktische oplossing voor gevonden. Er wordt per jaar bekeken of de patiënt dialyse heeft gekregen. Is dat niet het geval, dan loopt het zorgtrajectcontract gewoon door en krijgt ook de nefroloog opnieuw het forfait.
- Verder werden een aantal technische zaken besproken die al in de TGR aan bod kwamen. OTC wordt in beperkte indicaties terugbetaald. Een huisarts mag maar één keer per jaar een vitamine B12-bepaling verrichten - er zijn voor die beperking voldoende wetenschappelijke argumenten.