Denkt u dan niet zoals Bvas?
Artsenkrant sprak met een jonge lichting van syndicalisten. Als derde en laatste waren we te gast bij Bvas. Bart Dehaes (nucleaire geneeskunde) en Wim Maurissen (klinische biologie) stonden ons te woord. Onze derde gesprekspartner, een huisarts, kon door overmacht niet deelnemen.
Heeft het nog zin om uw stem uit te brengen? Zit er wel toekomst in het overlegmodel?
BD Medische verkiezingen blijven belangrijk. De overheid heeft een formeel aanspreekpunt nodig. Ze moeten ook aantonen dat artsen achter de standpunten staan die je als representatieve organisatie op de verschillende echelons verdedigt. Een open discussie voedt de democratie en is het goed dat je als arts kunt kiezen tussen verschillende standpunten. Materies zoals de nomenclatuur, terugbetaling van geneesmiddelen,... zijn zeer complex en vragen inbreng van professionals die expert zijn in de materie. Tabula rasa maken en van niets beginnen, is onuitvoerbaar. Veranderingen moeten doordacht plaatsvinden in overleg met alle betrokkenen. Minister De Block heeft met haar grote werven - de ziekenhuisnetwerken, de laagvariabele zorg,... - moeten ondervinden hoe ingewikkeld de zaken soms liggen.
Hoe moet het beroep er gaan uitzien?
WM De ziekenhuisnetwerken die binnenkort zouden worden erkend, zullen een grote impact hebben op onze toekomstige beroepsuitoefening. In een grotere groep sta je misschien sterker, maar dat kun je niet echt op voorhand weten. Diensten zullen een grondige reorganisatie ondergaan. Zal dat voor mij als arts meer kansen bieden om mijn eigen deskundigheid verder te ontwikkelen? Voor Bvas is het vanzelfsprekend dat artsen medezeggenschap hebben in het bestuur van het netwerk. Anders wordt je dienst misschien afgebouwd en heb je niets in de pap te brokken.
BD Bvas vecht ervoor dat de samenwerking tussen het bestuur en de medische raad op netwerkniveau versterkt wordt. De inbreng van artsen in het bestuur is van groot belang om de kwaliteit van de zorg te verzekeren. Buitenlandse voorbeelden tonen in overvloed aan dat, zonder inbreng van artsen, economische motieven al snel gaan doorwegen.
Ook in Vlaanderen is er nood aan een officiële vertegenwoordiging van artsen. Wanneer men artsen zoekt als gesprekspartner, moeten die kunnen spreken namens hun achterban. Vooral voor zaken die de tweede en de derde lijn betreffen, zijn er nog geen Vlaamse overlegstructuren.
Hoe zal de praktijk eruitzien?
BD De solitaire specialist zal plaats moeten maken voor toenemend interdisciplinair overleg - binnen het ziekenhuis maar ook binnen de ziekenhuisnetwerken. Het multidisciplinair oncologisch consult is eigenlijk het prototype, dat model vindt nu ook in andere domeinen stilaan ingang. Medische beslissingen worden erg complex, collegiaal overleg komt ten goede van de patiënt en vermijdt onnodige kosten voor de maatschappij. Andere zorgberoepen eisen hun plaats op binnen het spectrum van de zorg. De arts moet, samen met de patiënt, de centrale rol blijven spelen. Alleen de arts heeft de noodzakelijke medische kennis om het globale beleid op de juiste koers te houden. Vooral binnen de eerste lijn vormt dat nu een uitdaging - de huisarts moet aan het roer blijven van de multidisciplinaire zorg.
Samenwerking tussen de eerste lijn en de ziekenhuisnetwerken is een noodzaak - het mogen geen twee aparte silo's vormen, ze zijn onderling betrokken en de rol van de huisarts moet erkend blijven. Door de staatshervorming dringen zich meer geëigende structuren op. Maar op Vlaams niveau is wetgevend werk nodig: een structureel overleg met representatieve artsenorganisaties, is er thans afwezig.
Medische gegevens zijn elektronisch en zijn van de patiënt, akkoord?
WM Doordat gegevens elektronisch worden, komen ze ook veel sneller beschikbaar. In mijn eigen discipline, klinische biologie, kwamen we in het overleg maatregelen overeen om binnenkomende resultaten op de juiste plaats in het medisch dossier te kunnen integreren - en de resultaten van verschillende laboratoria beter vergelijkbaar te maken.
Voor Bvas is de beveiliging van medische gegevens altijd primordiaal geweest. De patiënt kan zijn eigen gegevens zien - behalve dan de gegevens waarvan de arts een gemotiveerd oordeel velt dat hij ze beter niet te zien krijgt. Dat is een goede zaak, behalve dat de patiënt nu misschien de gegevens al sneller bekeken zal hebben dan zijn arts. Dat kan onnodige bezorgdheid en angst veroorzaken. We moeten waken over aangepaste strategieën.