Stil wil niet zeggen zonder gevaar
Ook een myocardinfarct dat niet wordt opgemerkt, verhoogt het risico op hartfalen op lange termijn.
Dat is de conclusie van een Amerikaanse studie bij 9.243 patiënten die hadden deelgenomen aan de ARIC-studie (Atherosclerosis Risk in Communities) en bij wie werd onderzocht in welke mate een klinisch stil infarct en een klinisch manifest infarct hartfalen veroorzaken. De patiënten vertoonden geen hartziekte bij de eerste consultatie na inclusie in de ARIC-studie tussen 1987 en 1989.
Tussen consultatie 1 en consultatie 4 tussen 1996 en 1996 hebben de vorsers 305 gevallen van stil infarct en 331 gevallen van klinisch manifest infarct geregistreerd. Tijdens een mediane follow-up van 13 jaar te tellen vanaf consultatie 4 werden 976 gevallen van hartfalen geregistreerd.
De incidentie van hartfalen was hoger bij de patiënten met een stil infarct en de patiënten met een klinisch manifest infarct dan bij de patiënten zonder infarct. De incidentie bedroeg respectievelijk 16,2, 30,4 en 7,8 per 1.000 patiëntjaren.
De stijging van het risico op hartfalen na beide types infarct wordt bevestigd in een model gecorrigeerd voor de demografische kenmerken en de risicofactoren voor hartfalen. Volgens dat model bedroeg het relatieve risico op hartfalen respectievelijk 1,35 en 2,85 in vergelijking met patiënten zonder infarct. Soortgelijke resultaten werden waargenomen in alle subgroepen (stratificatie van de patiënten volgens de voorspellende risicofactoren).
De onderzoekers stellen zich twee vragen: "Is het rendabel om een stil infarct op te sporen teneinde de incidentie van hartfalen te verlagen?" en "Kan je eventueel een (nog niet nader omschreven) preventieve behandeling starten om het risico na een infarct te verlagen?"
Verder onderzoek is wenselijk.