Deel 5
Mijn dag kan niet meer stuk! In ieder huis waar ik binnentreed, zal ik slechts komen in het belang van mijn patiënten. Geen filosofie, geen minister kan onze afgelegde Eed van Hippocrates verbreken! Punt.
Is onze maatschappij zo laag gevallen dat ze via een overheid van ministers als Ducarme in onze maatschappij artsen gaat devalueren tot mengele-artsen?
Overigens accentueert de huidige overheid de regeling die er al sinds jaren heerst van sinds de vorige regeringen: mensen die men illegaal noemt, kunnen alleen dringend worden verzorgd. Artsen doen dat, huisartsen doen dat, specialisten doen dat, al jaren, en ziekenhuizen draaien ook voor de kosten op.
Ja, in principe alleen dringend, maar elke mens wordt geholpen zoals het hoort. Jawel, heel dikwijls onbezoldigd en inderdaad het minst leuke facet in deze. Maar als ik de illegale maar dankbare glimlach zie van ouders van wie je het kind met een groene snottebel hebt kunnen helpen met een voor een andere minister verboden medicijnenstaal dan kan mijn dag niet meer stuk.
De overheid wil dringendheid als argument voor de scherprechters gebruiken? Dan mag ze eerst even een nachtje met de weekendwachtdiensten van de huisartsen en de spoeddiensten in de ziekenhuizen meedraaien.
Dringendheid en spoed zullen wellicht een heel andere dimensie meekrijgen als besparingsargument. Maar er zal dan tenminste nog een beetje plaats zijn voor een warm hart.