Vitamine K-antagonisten of NOAC's: nieuwe gegevens
Tal van studies hebben de voordelen van direct werkende anticoagulerende middelen (NOAC's) ten opzichte van vitamine K-antagonisten (VKA) in allerhande klinische situaties onderzocht. Zo ook deze studie.
De auteurs hebben het effect van een vitamine K-antagonist en NOAC's op de nieren onderzocht bij 10.000 patiënten met een niet-valvulaire atriumfibrillatie (AF) bij wie tussen oktober 2010 en april 2016 een antistollingstherapie was gestart ter preventie van CVA.
Ze hebben het effect van drie NOAC's (apixaban, dabigatran en rivaroxaban) en warfarine op vier renale eindpunten onderzocht: daling van de geraamde glomerulusfiltratiesnelheid (eGFR) ≥ 30 %, verdubbeling van het serumcreatinine, acute nierletsels en nierinsufficiëntie.
De totale patiëntenpopulatie vertoonde vaak een verminderde nierfunctie: cumulatief risico over een periode van twee jaar respectievelijk 24,4%, 4%, 14,8% en 1,7%. Het renale risico blijkt echter significant lager te zijn met de drie NOAC's dan met warfarine:
- daling van de geraamde glomerulusfiltratiesnelheid (eGFR) ≥ 30 % (HR 0,77; 95% BI 0,66-0,89; p < 0,001),
- verdubbeling van het serumcreatinine (HR 0,62; 95% BI 0,40-0,95; p = 0,03),
- acute nierletsels (HR 0,68; 95% BI 0,58 - 0,81; p < 0,001).
- De frequentie van optreden van die drie eindpunten was lager met rivaroxaban dan met warfarine.
- De frequentie van daling van de geraamde glomerulusfiltratiesnelheid (eGFR) ≥ 30 % en van acute nierletsels was lager met dabigatran dan met warfarine.
- Er was geen significant verschil in de frequentie van optreden van een van de onderzochte renale eindpunten tussen apixaban en warfarine.