Totale bloeddrukbelasting correleert met cardiovasculaire complicaties
Bij patiënten die worden behandeld met vitamine K-antagonisten, wordt vaak de tijd bepaald dat de INR binnen de therapeutische waarden valt. Zo hebben vorsers ook de tijd gemeten dat de bloeddruk bij patiënten met hypertensie over een periode van een jaar beneden de streefwaarden lag.
De auteurs zijn voor hun studie uitgegaan van een zeer grote studie, de CALIBER-studie bij bijna 2,7 miljoen patiënten. Ze hebben de gegevens geëxtraheerd van ongeveer 169.000 patiënten van wie gegevens over de bloeddruk beschikbaar waren van minstens zeven metingen na het starten van de behandeling.
Telkens als de bloeddruk onder controle was bij twee opeenvolgende onderzoeken (systolische bloeddruk < 140 mmHg en diastolische < 90 mmHg), werd aangenomen dat de bloeddruk gedurende de hele periode tussen de twee metingen onder controle was.
Tijdens een gemiddelde follow-up van ongeveer vijf jaar bedroeg de mediane tijd per jaar dat de bloeddruk onder controle was, 2,8 maanden (95% BI 0,3-5,6). Bij 15% van de patiënten was de bloeddruk nooit onder controle, bij 31% was de bloeddruk minder dan drie maanden per jaar onder controle, bij 23% gedurende 3 tot 5,9 maanden, bij 15% gedurende 6 tot 8,9 maanden en bij 11% gedurende 9 tot 12 maanden.
Het primaire eindpunt was een samengesteld eindpunt van cardiovasculaire sterfte, infarct, CVA en hartfalen. De vorsers hebben een zeer significante correlatie waargenomen tussen de geannualiseerde tijd dat de bloeddruk onder controle was, en de incidentie van optreden van items van het samengestelde eindpunt.
De incidentie van cardiovasculaire complicaties en hartfalen steeg naarmate de bloeddruk minder goed onder controle was: OR respectievelijk 4,51 en 3,53 bij de patiënten bij wie nooit de streefwaarden werden bereikt, en respectievelijk 0,70 en 0,47 bij de patiënten bij wie de streefbloeddruk gedurende minstens negen maanden per jaar werd bereikt.
De opzet van de studie kan zeker worden aangevochten, maar toch bevestigt de studie wat intuïtief logisch lijkt: het is de totale bloeddrukbelasting die correleert met cardiovasculaire complicaties, en niet zozeer controle van de bloeddruk op een gegeven ogenblik.
Naar de uiteenzetting van M Pujades-Rodriguez, AHA 2017.