Ticagrelor of clopidogrel bij atheromatose van de onderste ledematen?
In de EUCLID-studie bij bijna 14.000 patiënten met atheromatose van de onderste ledematen kon geen verschil in een samengesteld eindpunt van cardiovasculaire sterfte, niet-fataal myocardinfarct en niet-fataal ischemisch CVA worden aangetoond tussen ticagrelor (90 mg 2x/d) en clopidogrel (75 mg 1x/d).
Na een gemiddelde follow-up van 26 maanden was de incidentie van het samengestelde eindpunt dezelfde in de twee groepen: 12,5%. Er was evenmin een significant verschil in de verschillende items van het primaire eindpunt. Ook geen verschil in acute ischemie van het been.
Ook bij analyse van een subpopulatie van patiënten die al een revascularisatie hadden ondergaan (57% van het totale aantal patiënten) en die dus een hoger risico liepen, kon evenmin worden aangetoond dat ticagrelor betere resultaten geeft dan clopidogrel.
Je kan natuurlijk opwerpen dat clopidogrel in die studie was bevoordeeld doordat patiënten met twee loss-of-function allelen CYP2C19*2, die dus a priori weinig of niet zullen reageren op clopidogrel, uit de studie waren uitgesloten, maar toch ...
Het ging slechts om ±4% van het totale aantal patiënten en door dat exclusiecriterium werd EUCLID trouwens een meer pragmatische studie: het heeft immers geen zin om patiënten te behandelen met een geneesmiddel waarvan je op voorhand weet dat het geen effect zal hebben. En verder mag je er allicht donder op zeggen dat de statistici dat voorzien hadden bij het berekenen van het vereiste aantal patiënten.
Dr. Jean-Claude Lemaire naar MR Patel et al. Wetenschappelijke sessies AHA 2016, New Orleans 12-16 november.