En nu maar sporten...
Een erg interessante studie toont aan dat een vroege hervatting van lichamelijke activiteit na een infarct de evolutie daarna verbetert ... althans bij muizen.
Heel lang geleden kregen patiënten die een hartinfarct ontwikkelden, de raad om het bed te houden gedurende minstens acht tot vijftien dagen. Nu krijgen de patiënten de raad om snel uit bed te komen en opnieuw lichaamsbeweging te nemen, weliswaar progressief. Een dergelijke aanpak blijkt gunstige effecten te hebben. Het is echter nog niet duidelijk waaraan dat te danken is en hoe veilig het hervatten van lichaamsbeweging eigenlijk is.
Sportieve versus sedentaire muizen
Sarah Puhl en een groep Duitse en Luxemburgse onderzoekers hebben een experiment uitgevoerd bij muizen om een antwoord te vinden op die vragen. De muizen werden "sedentair" opgekweekt of kregen de mogelijkheid om spontaan oefeningen te doen. Zes weken na het begin van die "inclusie" werd bij een aantal muizen een infarct verwekt door ligatuur van de linker anterior descendens. Bij de andere muizen werd een shamoperatie uitgevoerd. Daarna volgde een fase van vijf dagen zonder oefeningen en daarna konden de muizen weer opnieuw vrij bewegen gedurende vier weken.
To exercise or not to exercise?
De preoperatieve lichaamsbeweging had een adaptieve myocardhypertrofie veroorzaakt met een matige toename van het gewicht van het hart, de diameter van de cardiomyocyten en het einddiastolische volume van het linkerventrikel, maar zonder fibrose. Bij de sedentaire muizen veroorzaakte het infarct een excentrische linkerventrikelhypertrofie met uitgesproken fibrose, maar met behoud van de linkerventrikelfunctie. Bij de sportieve muizen daarentegen veranderden het einddiastolische volume en de systolische functie van het linkerventrikel niet in vergelijking met de toestand voor het infarct. Het linkerventrikel van de sportieve muizen bevatte minder collageen en de geïnfarceerde wand was bij die muizen minder dun. Dat ging gepaard met een geringere activering van de ontsteking gemedieerd door TNF-?, IL-1? en IL-6 en een geringere activering van matrixmetalloproteïnase 9. Er was echter geen verschil in de activiteit van enzymen zoals de MAP-kinasen en de expressie van adenosinereceptoren tussen de sportieve en de sedentaire muizen.
En bij de mens?
Lichaamsbeweging voor en na een infarct, met name met een snelle hervatting van de lichamelijke activiteit na het infarct blijkt dus de remodeling van het linkerventrikel te verbeteren via een geringere ontsteking, minder fibrose en minder verdunning van de wand op de plaats van het litteken. De auteurs pleiten dan ook voor een snelle hervatting van de lichaamsbeweging na een infarct. Dat kan misschien wel zo zijn, maar dan zouden we toch graag met meer zekerheid weten of dat ook efficiënt en veilig is bij de mens.