Anemie en hartfalen
Anemie is een prognostisch ongunstige factor bij hartfalen. Kan je de invloed van anemie preciezer omschrijven?
Anemie is niet goed voor patiënten met hartfalen, zoveel is duidelijk. Maar wat is de precieze invloed van anemie? Een groep Japanse vorsers onder leiding van Yamauchi heeft de dossiers doorgenomen van 4.646 consecutieve patiënten met hartfalen stadium C of D die waren opgenomen in het Chronic Heart Failure Analysis and Registry van de streek van Tohoku.
Patiënten met en patiënten zonder anemie
1.627 (35%) patiënten hadden anemie en die patiënten waren ook ouder: gemiddeld 74 jaar (tegen 66 jaar in de andere groep). Hun geraamde glomerulusfiltratiesnelheid bedroeg 52,8 ml/min/1,73 m2 (vs. 66). De concentratie van B natriuretische peptide was hoger: 154,5 vs. 81,8 pg/ml. Verrassend was dan weer dat de linkerventrikelejectiefractie vergelijkbaar was in de twee groepen (57,5 vs. 56,7%). De patiënten die anemisch waren, werden vaker behandeld met diuretica en kregen minder vaak bètablokkers.
Na een gemiddelde follow-up van 3,8 jaar zijn 371 anemische patiënten en 272 patiënten zonder anemie overleden. Dat geeft een hazard ratio van 1,40. Een subgroepanalyse toonde aan dat de impact van de anemie niet verschilde volgens de leeftijd, het geslacht en de nierfunctie, maar wel volgens de oorzaak van het hartfalen en de linkerventrikelejectiefractie. De gevolgen waren ernstiger bij patiënten met ischemisch hartfalen. Zou dat komen doordat het hart meer wordt aangetast bij ischemisch hartlijden of doordat de zuurstoftoevoer die sowieso al tekortschiet als gevolg van het coronairlijden, nog meer in het gedrang wordt gebracht door de anemie?