Adiponectine en cardiovasculair risico
Er wordt veel inspanning geleverd om het cardiovasculaire risico preciezer in te schatten, vooral bij diabetespatiënten. Adiponectine zou weleens een goede risicomarker kunnen zijn bij diabetespatiënten.
Adiponectine is een eiwit dat door de adipocyten wordt gesynthetiseerd en dat een belangrijke rol speelt in het koolhydraat- en vetmetabolisme. Adiponectine circuleert in het plasma als een oligomeer met een hoog molecuulgewicht en een vorm met een laag molecuulgewicht. De verhouding tussen de hoogmoleculaire vorm en het totale adiponectinegehalte wordt de index van adiponectinegevoeligheid genoemd. Studies hebben aangetoond dat dat hormoon interfereert met metabole wegen die kunnen uitmonden in coronairlijden. Maar terzelfder tijd heeft het ontstekingsremmende effecten en beschermt het het vaatendotheel.
Getuige van het metabolisme
Zou adiponectine (hoogmoleculaire, laagmoleculaire of totaal adiponectinegehalte) een voorspellende waarde kunnen hebben wat het cardiovasculaire risico bij type 2-diabetespatiënten betreft? Het totale adiponectinegehalte en de concentratie van de gepolymeriseerde vorm dalen naarmate er metabole afwijkingen optreden zoals obesitas, insulineresistentie en diabetes. We weten ook dat een verhoogd adiponectinegehalte correleert met een lager risico op coronairlijden.
Diabetespatiënten en patiënten zonder diabetes
Horakova et al. (Tsjechië) hebben 551 proefpersonen onderzocht, een groep van 143 vrouwen en 126 mannen die gezond waren op metabool vlak, en een groep van 164 vrouwen en 118 mannen met type 2-diabetes. Het totale adiponectinegehalte en de concentratie van hoogmoleculaire adiponectine waren significant lager bij de diabetespatiënten dan bij de andere. Er werd een zwakke correlatie gevonden tussen de zware vorm en de serumtriglyceriden. Na correctie voor het geslacht wees een regressieanalyse op een hoger cardiovasculair risico bij diabetespatiënten. Die laatsten hadden een lager totaal adiponectinegehalte en een lagere contratratie van hoogmoleculaire adiponectine.
Mogelijke marker
De auteurs denken dan ook dat een daling van het totale adiponectinegehalte en van de concentratie van adiponectine met een hoog molecuulgewicht een epidemiologische marker van het cardiovasculaire risico zou kunnen zijn.