De ene atleet is de andere niet
Het hart van marathonlopers gedraagt zich anders dan dat van bodybuilders
"Atletenhart" is een term die een hele waslijst van aanpassingen bij intensieve inspanningen dekt. Maar zijn die dezelfde bij alle sporten? Szauder et al. (Hongarije) hebben de mechanica van het linkerventrikel bij marathonlopers vergeleken met die van bodybuilders.
Lengte, breedte en omtrek
Vierentwintig ultramarathonlopers, 14 bodybuilders en 15 gezonde vrijwilligers die geen lichaamsbeweging namen, hadden zich bereid verklaard om aan de studie deel te nemen. De auteurs hebben de volgende onderzoeken uitgevoerd: echocardiografie (standaard, korte as en apicale) en een speckle tracking echocardiography. Met dat laatste onderzoek kan je de structurele elementen van de wand analyseren en de cyclische verplaatsingen ervan evalueren. De berekende linkerventrikelmassa was groter bij de bodybuilders (224 ± 69 g) dan bij de lopers (198 ± 52 g) en de controlepersonen (186 ± 30 g). Maar er werd geen verschil in de klassieke systolische parameters tussen de verschillende groepen vastgesteld. Speckle tracking echocardiography toonde dat het model van vervorming van het myocard verschilde volgens de groep. De totale radiale spanning (GRS) was vergelijkbaar, maar de totale longitudinale spanning (GLS) was lager bij de lopers en de totale circumferentiële spanning (GCS) was lager bij de bodybuilders dan in de andere groepen. Bij de marathonlopers werden significante correlaties waargenomen tussen de GLS en het einddiastolische volume en de huidoppervlakte. Bij de bodybuilders correleerde de GCS met de linkerventrikelmassa en de systolische bloeddruk.
Klassieke versus speckle tracking
Met de klassieke morfologische en functionele gegevens kan je dus geen onderscheid maken tussen de harten van atleten van verschillende sporttakken. Onderzoek van de kinetiek van de vervorming toont echter verschillen tussen marathonlopers en bodybuilders.