De lichaamslengte als risicofactor

Er bestaat een negatieve correlatie tussen de lichaamslengte en het cardiovasculaire risico. Maar je moet dan wel alles vertellen: dat is toe te schrijven aan de genetische bepaalde component.

Jean Andris - 27 april 2015

De vraag is niet of de lichaamslengte een cardiovasculaire risicofactor is. Het is inderdaad bekend dat er een negatieve correlatie bestaat tussen beide. De vraag is wel: waarom is dat zo? Een Britse groep heeft dat onderzocht.

Het geweer van schouder veranderen
Ze hebben daarvoor een genetisch onderzoek verricht met analyse van tientallen genetische varianten waarvan bekend is dat ze de lichaamslengte beïnvloeden. Er zijn minstens 180 varianten bekend, maar de auteurs van deze studie hebben geen enkele van die varianten teruggevonden in de loci die volgens eerdere studies de vatbaarheid voor coronairlijden bepalen. De auteurs hebben het geweer dan van schouder veranderd en hebben de genetische gegevens doorgenomen van 65.066 patiënten met coronairlijden en 128 383 controlepersonen. Ook hebben ze van alle proefpersonen de lichaamslengte gemeten. Bijna driekwart van de patiënten en bijna de helft van de controlepersonen waren mannen.

A double voie
Zo hebben ze kunnen vaststellen dat een daling van de genetisch bepaalde lichaamslengte met één standaarddeviatie gepaard ging met een stijging van het risico op coronairlijden met 13,5%. Het risico op coronairlijden daalde naarmate het aantal genetische varianten die de lichaamslengte beïnvloeden, toenam. Van de onderzochte 12 risicofactoren correleerden alleen de LDL-spiegel en de triglyceriden significant met de varianten die mede de lichaamslengte bepalen. De auteurs hebben meerdere elkaar overlappende biologische wegen ontdekt waarbij genen meespelen die geassocieerd zijn met zowel de ontwikkeling als met atherosclerose.

Gedeeltelijke verklaring
Gemeenschappelijke biologische processen die de lichaamslengte en de ontwikkeling van atherosclerose bepalen, zouden de associatie tussen een kleine lichaamslengte en een hoger cardiovasculair risico gedeeltelijk kunnen verklaren.