Het hart van patiënten die worden behandeld met peritoneale dialyse
Misschien kunnen we door analyse van de parameters van patiënten in peritoneale dialyse hun cardiale prognose verbeteren
Hart- en vaataandoeningen zijn de belangrijkste oorzaak van morbiditeit en sterfte bij patiënten in peritoneale dialyse. Linkerventrikelhypertrofie (LVH) is een belangrijke voorspeller van cardiovasculaire accidenten. Een groep Israëlische vorsers heeft gezocht naar risicofactoren die bijdragen tot de ontwikkeling van LVH, en heeft geprobeerd cut-offwaarden te bepalen voor patiënten in peritoneale dialyse.
Een monnikenwerk
In een transversale studie hebben ze niet minder dan 23 antropologische, biologische en cardiale parameters onderzocht bij 38 patiënten in peritoneale dialyse. 57,9% van de patiënten vertoonde een linkerventrikelhypertrofie. Bij logistische-regressieanalyse en ROC-analyse (receiver operating characteristics) hebben ze vastgesteld dat het HbA1c-gehalte, de PGLI (peritoneal glucose load index), vochtoverbelasting, de plasmaconcentratie van BNP, het hsCRP en IL-6 voorspellers zouden kunnen zijn van linkerventrikelhypertrofie. De cut-offwaarden voor die parameters waren respectievelijk: 7,5%; 3,2 mg/kg/d; 1,7 l; 330 pg/ml; 7,5 mg/dl en 3,3 pg/ml. De sensitiviteit van die criteria bedroeg 72,8% tot 81,8% en de specificiteit 75,0% tot 93,8%.
Suggesties
Die resultaten zouden een weerslag kunnen hebben op het therapeutische beleid. Bij peritoneale dialyse zou je de glucosebelasting van het peritoneum zoveel mogelijk moeten verlagen, zou je de vullingstoestand moeten verbeteren en zou je ontstekingsprocessen moeten tegengaan om linkerventrikelhypertrofie te voorkomen.