Twee eenvoudige parameters om de toekomst te voorspellen?

Twee parameters die het evenwicht binnen het autonome zenuwstelsel weerspiegelen, namelijk de hartfrequentie en de variabiliteit van de hartfrequentie, zouden weleens erg waardevol kunnen blijken bij de preventie van metabole en cardiovasculaire aandoeningen.

Jean Andris - 13 april 2015

Zoeken naar voorspellende factoren is schering en inslag in de geneeskunde. Als we inderdaad voorspellende factoren kennen, zouden we de aandoening in kwestie beter kunnen aanpakken. Deze studie heeft het evenwicht binnen het autonome zenuwstelsel onderzocht als mogelijke voorspeller van een hele waslijst metabole en cardiovasculaire complicaties en de sterfte.

Een subgroep van Framingham
Wulsin et al. (VS) hebben een prospectieve analyse uitgevoerd van de gegevens van 1882 mensen die hebben deelgenomen aan de Offspring Cohort, een subgroep van de Framinghamstudie. De deelnemers waren 18 jaar of ouder bij de derde visite, die heeft plaatsgevonden tussen 1983 en 1987. Bij de deelnemers werden verschillende parameters geregistreerd en met name de hartfrequentie in rust, de variabiliteit van de hartfrequentie, de bloeddruk, de nuchtere glykemie, de serumtriglyceriden, de HDL-cholesterolconcentratie en de BMI. Ze werden gedurende een twaalftal jaar gevolgd. De auteurs hebben door middel van regressieanalyse onderzocht in hoeverre die parameters het metabole risico kunnen voorspellen, rekening houdende met die twee cardiale parameters bij inclusie in de studie, de leeftijd, het geslacht en het rookgedrag.

Eenvoudig, maar nog te bevestigen
De hartfrequentie in rust en de variabiliteit van de hartfrequentie, het geslacht, de leeftijd en het rookgedrag waren significante voorspellers van een hoge bloeddruk, hyperglykemie en een diagnose van diabetes tijdens de daaropvolgende 12 jaar. De hartfrequentie en de variabiliteit van de hartfrequentie voorspelden ook de ontwikkeling van cardiovasculaire aandoeningen en een vroeg overlijden bij het merendeel van de deelnemers. Het evenwicht binnen het autonome zenuwstelsel beoordeeld naar die twee eenvoudige metingen zou volgens de auteurs een target kunnen zijn om het cardiometabole risico te verlagen. Dat moet nu nog verder worden onderzocht.