Therapieresistente hypertensie en hartfalen
Therapieresistente hypertensie is prognostisch ongunstig. Is dat ook zo bij patiënten met hartfalen?
Jin et al. (China) hebben het effect van therapieresistente hypertensie op de prognose van patiënten met hartfalen onderzocht. Ze hebben de 1 jaarsoverleving en de frequentie van nieuwe ziekenhuisopname geëvalueerd bij 1288 consecutieve patiënten die in een universitair ziekenhuis werden opgenomen wegens een recentelijk gediagnosticeerd hartfalen of een verergering van een al bekend hartfalen. Therapieresistente hypertensie werd gedefinieerd als een bloeddruk die niet onder controle was ondanks een behandeling met minstens drie antihypertensiva die goed werd nageleefd. In het totaal ging het om 13,7% van de gevolgde patiënten.
Geen verschil
Er werd geen verschil in de totale sterfte, de cardiovasculaire sterfte en de frequentie van nieuwe ziekenhuisopname wegens hartfalen vastgesteld tussen de patiënten met en de patiënten zonder therapieresistente hypertensie. Diabetes (hazard ratio 1,62) en het serumnatrium (indien > 139 mmol/l; HR = 1,54) correleerden met therapieresistente hypertensie. Eigenaardig genoeg was de eenjaarsoverleving iets beter bij de patiënten met resistente hypertensie (96,9% vs. 83,8%), maar het verschil was niet significant. Bij de patiënten met een verminderde linkerventrikelejectiefractie was de frequentie van nieuwe ziekenhuisopname wegens hartfalen significant lager in geval van therapieresistente hypertensie.
Een beschermend effect?
De auteurs concludeerden dat therapieresistente hypertensie de prognose niet verslechtert bij patiënten met hartfalen en de frequentie van nieuwe ziekenhuisopname bij patiënten met een verminderde linkerventrikelejectiefractie zelfs zou kunnen verlagen.