Langdurige bitherapie na plaatsing van een stent
Hoelang moet je anticoagulantia geven bij patiënten die moeten worden beschermd tegen het risico op trombo-embolie? Dat hangt uiteraard af van het onderliggende probleem. Maar één ding weten we nu met zekerheid: patiënten met een stent moet een langdurige behandeling krijgen.
De combinatie van aspirine en een andere plaatjesaggregatieremmer na plaatsing van een stent verlaagt het risico op trombose van de stent en infarct. Maar hoelang moet je die bitherapie voortzetten? Zes tot 12 maanden volgens de Europese richtlijnen en 12 volgens de Amerikaanse. Een langdurige behandeling blijkt lonend te zijn. Dat blijkt uit de studie 'Dual Antiplatelet Therapy', die Laura Mauri (VS) heeft gepresenteerd op de wetenschappelijke sessies 2014 van de American Heart Association (Chicago, 15-19 november).
Tot 30 maanden
De studie werd uitgevoerd bij 22.866 patiënten van gemiddeld 62 jaar (ongeveer een kwart vrouwen). Alle patiënten kregen aspirine en een tweede plaatjesaggregatieremmer gedurende 12 maanden na inplanting van een stent. De 9.961 patiënten die de behandeling goed hadden verdragen, werden in twee groepen ingedeeld: een groep werd verder behandeld met die combinatie van plaatjesaggregatieremmers en de tweede groep kreeg aspirine plus een placebo gedurende nog eens 18 maanden (dubbelblinde studie).
De hazard ratio van infarct was 0,47 bij de patiënten die de bitherapie kregen, in vergelijking met de patiënten die aspirine plus een placebo kregen. Het risico op majeure cardiovasculaire en cerebrovasculaire accidenten (MACCE) was lager (HR 0,71) evenals het risico op trombose van de stent. Die resultaten werden teruggevonden in alle onderzochte subgroepen ongeacht het type patiënt en het type stent. De incidentie van matig ernstige tot ernstige bloedingen was hoger in de groep die in het totaal gedurende 30 maanden werd behandeld, maar er hebben zich zelden fatale bloedingen voorgedaan. Er werd geen hogere incidentie van nieuwe kankers waargenomen. Er waren echter meer gevallen van kanker bekend in de groep die gedurende 30 maanden werd behandeld, en dat zou de iets hogere totale sterfte in die groep kunnen verklaren. Kanker was inderdaad een belangrijke doodsoorzaak.
Aandacht voor de patiënt
Mauri concludeerde dat een combinatietherapie beter is, maar dat je rekening moet houden met de individuele kenmerken van de patiënt. Patiënten die een ernstige bloeding hadden ontwikkeld tijdens de interventie of tijdens het eerste jaar van de behandeling, werden immers uit de studie uitgesloten.